Jornal-Good-News

“Journalisme is de publicatie van iets dat iemand niet gepubliceerd wil hebben. Al de rest is publiciteit”. De zin wordt toegeschreven aan George Orwell.

Het secretariaat voor Communicatie (Secom) van de regering Bolsonaro is het daar alvast niet mee eens en is niet van plan om de regels van het professionele journalisme te volgen in hun nieuwste product, getiteld “Jornal Só Good News”, een mix van Portugese en Engelse woorden, neerkomend op “Journaal met enkel goed nieuws”.

Het programma heeft dezelfde looks als de journaals van de openbare TV-zenders, wordt gepresenteerd als een video, uitgezonden via de sociale netwerken van Secom (Secretaria Especial de Comunicação Social). De eerste editie stond – uiteraard – bol van lof over de regering. De inhoud werd verdeeld over 4 reportages, over de “erkenning door de wereld” van de (overheidsbank) Caixa Económica, de uitbreiding van kredieten voor kleine producenten, de situatie van eigendomtitels voor grondbezitters in het binnenland en een hoofdbrok over de Auxílio Brasil, het “grootste sociale programma ter wereld”, aldus de berichtgevers.

Het principe is duidelijk: vooral praten over leuke dingen zodat de rest aan de aandacht ontsnapt. Het ‘Jornal Só Good News” duwt het hoofd van de kijker in het zand, iets wat struisvogels vanzelf doen.

Get your lies straight

Het volgende zou u kunnen lezen met het het nummer “Get Your Lies Straight” als een passende soundtrack, uitgevoerd door Terry Evans en ondersteund door de ongeëvenaarde gitaarklanken van Ry Cooder. Evans heeft het niet alleen over het bedrog van zijn liefje, maar ook over dat van de politici die hun leugens verkondigen via de televisie.

Het volstond niet: de afwezigheid op COP 26, de nutteloze aanwezigheid bij de G-20 en de agressie op de leden van de pers en manifestanten in Italië. In Dubai werden er leugens verkondigd, grijnslachend.

“Het Amazonegebied vat geen vuur omdat het vochtige omgeving is, en het gebied bleef zo goed als onaangetast sinds zijn ontdekking in 1500”, aldus de Braziliaanse president. Zijn minister van Economie deed er nog een schepje bovenop en zei, zonder een spier te vertrekken, dat de groei van Brazilië boven het gemiddelde ligt.

Het volstaat om de gegevens van Inpe (Instituto Nacional de Pesquisas Espaciais – een overheidsorgaan) en die van het “Observatório do Clima – een onafhankelijk instituut – te raadplegen om de waarheid te vinden: de bosbranden en de graad van ontbossing zijn de ergste in vele jaren.

Wie het nodige geduld opbrengt en een sterke maag heeft, zal ook ontdekken dat de boetes voor inbreuken op het milieu daalden tot een historisch niveau, tot grote vreugde van de illegale houtkappers en de jagers op gronden, en tot droefheid van zij die bezorgd zijn om het Amazonegebied, het oerwoud, het milieu en de planeet in zijn geheel.

En wat te zeggen over de uitspraken van Paulo Guedes, met een recessie aan de horizon, uit de hand lopende dollarkoers en inflatie, een absurd hoge werkloosheidsgraad, zonder duidelijke plannen en strategie voor een economische en sociale recuperatie?

Het is allemaal zo ongelooflijk dat men niet goed weet of het hier gaat over een grap met slechte smaak, of alleen maar over een ijskoude onverschilligheid.

De Braziliaanse president gebruikte al eerder het podium van de Verenigde Naties om – zonder dat hij gevaccineerd werd – geneesmiddelen tegen covid-19 te promoten waarvan de efficiëntie niet aangetoond werd en om de vaccins aan te vallen, twee fatale fouten die hij beging in zijn ganse beleid tegen de pandemie.

En de lives van de president waarin hij een nep studie gebruikte om het aantal covid-slachtoffers in twijfel te trekken, de studie zelfs toeschrijvend aan het Rekenhof; een Duits “onderzoek” aanhalend waaruit moest blijken dat mondmaskers schadelijk zijn voor kinderen, en – last but not least – gevallen van aids toeschreef aan de 2de dosis van het vaccin tegen covid in Groot-Brittanië?

Daarbij komt dat hij de ontbossingscijfers in twijfel trok, de voorzitter van Inpe de laan uitstuurde en de methodologie om de berekeningen te maken, liet wijzigen.

Het was ook in een van die lives dat hij een uitgelekt verslag van de federale politie gebruikte om een ander nepnieuws bericht te staven: de elektronische stembussen worden gefraudeerd, er moesten dus afgedrukte stembiljetten komen.

Op basis van dit alles moeten nu buitenlandse investeerders overtuigd worden om geld te stoppen in een parallelle realiteit. Get your lies straight…

(gebaseerd op “Depois da ONU, das lives e do cercadinho, Bolsonaro agora mente em Dubai“, verschenen op 16/11 in de krant Estadão)

De werkelijkheid

Met een sprong van 22% bereikt het jaarlijkse ontbossingscijfer 13.235km2, tussen augustus 2020 en juli 2021, dit volgens een raming van Prodes, het project van Inpe dat deze activiteiten in het oog houdt in het ganse Amazonegebied. Bovenaan in de ranking van de kampioenen inzake illegale houtkap staat de deelstaat Pará met 5.257 km2, gevolgd door Amazonas (2.347 km2), Mato Grosso (2.263 km2) en Rondônia (1.681 km2).

Mauricio Voivodic, directeur van WWF-Brasil: “Dat is het echte Brazilië dat de regering Bolsonaro probeert weg te stoppen achter verzonnen toespraken en ‘greenwashing’ acties in het buitenland. De realiteit toont aan dat de regering Bolsonaro de vernietiging van het Amazonegebied versnelde”.

Lula, volume 1

Persoonlijke overtuigingen en passies terzijde gelaten is Luíz Inácio Lula da Silva zonder enige twijfel een van de grootste politieke figuren in de Braziliaanse geschiedenis. Hij is de enige president met een afkomst als gewone arbeider, met een partij die opgericht werd op dezelfde achtergrond. Hij kan bogen op twee ambtstermijnen met meer charisma en duurzaamheid dan eender welke politieke figuur in de republikeinse periode van het land, behalve dan misschien voor Getúlio Vargas met wie hij de virulentie van de tegenstanders deelt.

Sinds 2011 kreeg de journalist en schrijver Fernando Morais directe toegang tot Lula, zonder enige belemmering. De vele uren van getuigenissen leverden voldoende stof op voor de reporter tot een biografie die het personage in al zijn grootheid en complexiteit omschrijft.

LulaBiografiaCapa

“Lula, volume 1” begint in de kindertijd van Lula tot aan de annulering van zijn veroordelingen in 2021 – passerend langs het nieuwe sindicalisme, de stakingen in de regio ABC Paulista, de oprichting van de arbeiderspartij PT en zijn eerste kiescampagne. Het mensalão schandaal en andere onfrisse verhalen van de arbeiderspartij zullen pas in het tweede deel behandeld worden, na de verkiezingen van 2022.

De eerste 165 pagina’s (van een totaal van 447) omschrijven de spannende uren vooraleer Lula zich aandiende bij de federale politie die hem naar de cel bracht in Curitiba, en zijn leven achter de tralies vooraleer hij vrijgelaten werd op 8 november 2019. Het verslag wordt vervolledigd door brieven die Lula schreef tijdens zijn gevangenschap. Maar er komt geen uitleg of een analyse van de beschuldigingen, bewijzen en processen die tot zijn veroordeling leidden in de operatie Lava Jato. Het werk gaat over de opsluiting, zonder te verwijzen naar de corruptie van de PT-regeringen. Morais zegt dat dit aan bod komt in volume 2 dat uitgebracht wordt in 2023, gemakkelijkheidshalve na de verkiezingen van volgend jaar waar Lula zich nu aan het voorbereiden is.

De auteur verrechtvaardigt deze beslissing, bevestigend dat het boek niet gebruikt zal worden in de kiescampagne. Men verwacht dat de kiezer hierin gelooft. Morais denkt niet dat de biografie van een kandidaat enige invloed kan uitoefenen voor de verkiezingen.

De uitgave vertelt het verhaal van Lula, maar zonder de mening te kennen van zijn tegenstanders en zij die hem veroordeelden en lieten opsluiten. De auteur belooft dat die allemaal aan bod komen in volume 2, zoals Antonio Palocci, Fernando Collor en Fernando Henrique Cardoso. Het zal nodig zijn om Deltan Dallagnol en Sérgio Moro toe te voegen aan het lijstje. Het is pas dan dat de lezer zal weten of het de moeite loonde om het leven van Lula te kennen door middel van een biografie. Tot zover, totdat de kiesbureau’s gesloten worden, bestaat enkel de versie van de militanten en van een journalist die een kant koos.

Europa

Terwijl velen in Brazilië zich nog steeds afvragen wat Bolsonaro nu precies ging zoeken in het midden-oosten, omringd door een stelletje nutteloze reisgezellen, trok ex-president Lula naar Europa waar hij goed onthaald werd en mensen ontmoette die Bolsonaro niet eens kent, zoals de volgende kanselier van Duitsland, Olaf Scholz.

Lula koos Duitsland als zijn eerste stop van zijn reis. Meteen na de ontmoeting met Scholz publiceerde Lula zijn ervaring via de sociale media, zei dat hij meer dan een uur praatte met de nieuwe kanselier, over diens onderhandelingen met linkse partijen om een regering te vormen.

Mogelijk zijn er Belgische lezers van BRNieuws die het ontging, maar Lula kwam in Belgenland op zondag 14 november aan waar hij een toespraak zou geven in het Europees Parlement, op maandag. Die toespraak werd onthaald op een staande ovatie, niet ongewoon in aanmerking genomen dat zijn publiek vooral bestond uit leden van linkse partijen.

LulaEP

Hij verdedigde er de ratificatie van het vrijhandelsakkoord tussen de Europese Unie en Mercosul en wees erop dat dit akkoord nu in de koelkast lag wegens het wantrouwen van de Europese regeringen met betrekking tot de afspraken met de Braziliaanse overheid over het milieu.

Lula en zijn vriendin Janja op de Grote Markt van Brussel, ingeduffeld tegen de koude. Op de vooravond van het bezoek vroeg Janja aan haar volgers of het waar is dat er in België lekkere bieren te vinden zijn. Een mogelijke toekomstige first lady zou er goed aan doen om zich voorafgaandelijk wat beter te informeren over de landen die bezocht worden, zodat dergelijke vragen achterwege blijven. Hopelijk kon ze genieten van een Mort Subite in een brasserie op de Grote Markt.

LulaMacron

Een dag nadien werd Lula ontvangen door president Emmanuel Macron in Parijs, een staatsbezoek met alle ‘pomp and circumstance’. De PT schreeuwde het van de daken via hun sociale media, Bolsonaro lachte groen en wist niets anders uit te brengen dan “Pelo amor de Deus…”.

Er stond niet veel te lezen over dit alles in de Braziliaanse pers, behalve over de mogelijkheid dat ex-gouverneur (van São Paulo) Geraldo Alckmin (69) zijn kandidaat vicepresident zou worden. Lula: “Er is niets gebeurd tussen mij en Alckmin dat niet kan worden rechtgezet. Zo zit de politiek nu eenmaal in elkaar, net als voetbal: de ene speler schopt de andere tegen zijn benen die vervolgens omver valt van de pijn, maar zodra het spel voorbij is, vallen ze in elkaars armen, drinken een biertje en praten weer over de volgende wedstrijd”.

Alckmin is een voormalige tegenstrever, lid van de PSDB, nu opnieuw kandidaat-gouverneur en aan de top van de peilingen. Om vice te worden van Lula, zal hij moeten opboksen tegen de kritieken van zijn voormalige kiezers die altijd al tegen de PT waren, niet alleen in São Paulo maar tegen elke PT-regering. Alckmin gaat de PSDB verlaten, de enige partij waar hij lid van was in zijn politieke carrière. Hij zou zich aansluiten bij de PSD van Gilberto Kassab die hard werkt om Senaatsvoorzitter Rodrigo Pacheco te lanceren als kandidaat president.

Uitspraak van de week

Volgens mij is de Bolsonaro-tragedie – op het morele, politieke, ideologisch, antidemocratisch vlak, corruptie en massamoord – het product van de economische en morele tragedie door de banalisatie van de corruptie die Lula oplegde aan Brazilië” – Presidentskandidaat Ciro Gomes.

Het drama van de yanomami kinderen

Aangezien BRNieuws niet echt een “Good News” show is, brengen we u het verhaal van de yanomami kinderen zoals het vorige zondagavond aan bod kwam tijdens het TV-programma Fantástico. De kinderen van deze inheemse bevolkingsgroep lijden aan voedingstekorten en een gebrek aan medische hulp.

Yanomami1

Goudzoekers verwoesten het oerwoud, vergiftigen het water en verstoren de jacht en visvangst, de belangrijkste voedingsbron van het traditionele volk. Een specialist: “Zoveel temeer ondervoed, zoveel temeer kansen op infecties van eender welke soort”. Bekijk onderstaande beelden om u een idee te vormen van de vernielingen van de natuur, aangericht door de goudjagers. De foto’s werden wel degelijk gemaakt in het yanomami reservaat.

Gar1

Gar2

Gar3

Gar4

Een ploeg van het TV-programma trok naar het yanomami gebied, het grootste reservaat van Brazilië, en ontdekte er een somber scenario. In het midden van het Amazonegebied zijn illegale mijndelvers op zoek naar goud, vlakbij een dorp van de traditionele yanomami indianen. De goudzoekers gaan allesverwoestend tewerk, en wanneer de indianen hulp nodig hebben, zijn er zelfs geneesmiddelen tekort.

Yanomami2

Het reservaat is een gebied van 9 miljoen hectaren, even groot als Portugal. Beelden van graatmagere ondervoede yanomami kinderen trokken al de wereld rond. Er leven ongeveer 30.000 indianen in het reservaat, verdeeld over meer dan 300 leefgemeenschappen. De reportage van Fantástico bezocht drie van hen. De medische hulpposten hebben een tekort aan geneesmiddelen. Een kind van twee jaar kwam aan in zo’n hulppost met aarden vloer en wankele structuur waarin wat vuren aangelegd worden om bescherming te bieden tegen muskieten en nachtelijke koude. De jongen woog 9 kg. De diagnose: malaria en ondervoeding. De moeder vertelt tegen de reporters dat ze van een andere gemeenschap komt, 60km verderop, waar al 8 maanden lang niemand van de gezondheidszorg te zien was. Het was na lang aandringen dat het kind via een helikopter naar Surucucu gebracht werd.

De malaria rukt op in het yanomami gebied: dit jaar werden er al 16.000 gevallen vastgesteld, dus meer dan de helft van de totale bevolking. De ondervoeding verhoogt de kansen op het oplopen van de ziekte en allerlei infecties. Kinderen sterven, moeders lijden.

Gouddelvers

Naar schatting zijn er 20.000 illegale goudzoekers actief in de regio. Sinds 2019 vormen zij de voornaamste oorzaak van de ontbossing van het yanomami gebied. De stijging bedraagt 140%, dit volgens Imazon (Instituto do Homem e Meio Ambiente da Amazônia).

Gar5

Gar6

Gar7

Gar8

Paulo César Basto, arts en onderzoeker bij het instituut Fiocruz: “Wij bestudeerden 19 gemeenschappen en ontdekten een hoog niveau van aanwezigheid van mercury in het haar van de deelnamers. De traditionele volkeren worden getroffen door het eten van besmette vissoorten. Het eerste wat de mijndelvers doen na aankomst, is het verwoesten van het gebied, en dat heeft een onmiddellijke impact op de voedselbronnen van de lokale bevolking”.

Amor

Vrijdag was de “Dag van de Vlag” in Brazilië. Een groep Brazilianen die ervan dromen om de nationale vlag aan te passen, gebruikten de dag om aandacht te trekken voor hun droom.

De bedoeling is om een positieve boodschap te verspreiden, ingaande tegen de haat die het politieke debat overheerst en de maatschappij verdeelde.

AmorOrdemProgresso

Het voorstel bestaat erin om de bekende slogan “Ordem e Progresso” te vervangen door “Amor, Ordem en Progresso”. Theoretische, historische, culturele e spirituele argumenten worden aangehaald om het idee te verdedigen en om de publieke opinie te overtuigen opdat het voorstel in het Parlement geraakt, waar een eventuele wijziging moet besproken en gestemd worden.

Of het woord “liefde” op de nationale vlag de problemen gaat oplossen, is eerder twijfelachtig, aldus de organisatie: “Maar de vereniging van de bevolking rond een zaak die het begrip liefde als centraal thema stelt, is zeker een stap in de richting van een gigantische transformatie”.

Er zal nog wat water naar de Atlantische oceaan stromen vooraleer het zover is.

Herverkiezing te koop

Het is al duidelijk sinds het begin van dit jaar: de regering verkoopt wat ze heeft en niet heeft om president Bolsonaro aan een tweede ambtstermijn te helpen, of die komt er gewoon niet. Het was hij zelf die hiertoe besliste nadat hij er zich rekenschap van gaf dat die herverkiezing op een hellend vlak staat, en na te luisteren naar de spilfiguren van de centrumpartijen met een grote nood aan geld.

BolsoL

Economieminister Paulo Guedes, ooit aangewezen als de “Posto Ipiranga”* van de regering, bood weerstand, maar plooide uiteindelijk. Het was trouwens hijzelf die tijdens de opmerkelijke ministeriële samenkomst van vorig jaar in april, waarna minister van Justitie Sérgio Moro opstapte, zei dat de regering de voorkeur moest geven aan oplossingen die een herverkiezing garanderen.

De deur naar ongelimiteerde uitgaven werd geopend en het feest begon. Het uitgavenplafond staat op punt om doorbroken te worden en het “bankroet” van de gerechtelijke schulden (precatórios) is in aantocht, dankzij de heren en dames in de Kamer. Enkel de Senaat moet het nog goedkeuren, en dat is nogal waarschijnlijk. Maar blijkbaar volstaat dit alles niet.

Er is geen ruimte meer voor loonverhogingen in de begroting van 2022, maar Bolsonaro beloofde vanuit Dubai (waar hij deze week op bezoek ging) een opslag voor de abtenaren. Geen geld? Dat moet Guedes maar oplossen. Hak ergens in op de begroting, zorg voor een goocheltruuk. Het doet er niet toe dat de inflatie uit de hand loopt, en dat de Centrale Bank de intresten moet verhogen in een poging om de zaken onder controle te houden.

BolsoDub

Wat Bolsonaro zei: “De inflatie bereikte twee cijfers, dus sprak ik met Guedes. In het wetsvoorstel van de Precatórios moet er wat ruimte overblijven voor een kleine verhoging. Ze verdienen eigenlijk meer, maar dat is wat binnen ons bereik ligt”.

De reacties waren negatief, zowel van Roberto Campos Neto – directeur van de Centrale Bank – (het is belangrijk om realistisch te zijn en hoe moeilijk het is voor de Centrale Bank), van Hugo Leal – rapporteur van de begroting in de Kamer – (ik weet niet waar hij het haalt. Dat zit niet in onze berekeningen), en van anderen.

Bolsolão

De herinneringen aan het mensalão schandaal staan gegrift in het geheugen van de Brazilianen, een systeem van stemmenverkoop in het parlement door middel van weggesluisd geld uit de schatkist. Het schandaal werd een merk in de strijd tegen corruptie.

Ongeveer tien jaar later kwam er een nieuw volksbedrog aan het licht: het petrolão schandaal vertoonde een gelijkaardige manipulatie van overheidsgeld, deze keer met fondsen van het staatsbedrijf Petrobras waardoor het bedrijf bijna over kop ging.

Ondanks de vooruitgang in de aanpak van al dat gesjoemel door witteboordendragers, ontwikkelden de centrumpartijen, onder het goedkeurend oog van president Bolsonaro, een nieuw systeem om de de wil van de kiezers te manipuleren in hun voordeel, deze keer door de verdeling van miljarden om de politieke steun te garanderen.

Het nieuwe schema, in tegenstelling tot wat er in het verleden gebeurde, werkt niet met rechtstreekse en persoonlijke betalingen. Het gaat om fondsen die verdeeld worden door ministeries, vooral dat van Gezondheid en Sociale Ontwikkeling, voor regionale doeleinden waardoor veel stemmen kunnen verworven worden, en op die manier de macht van de geallieerden van de regering verhogen. In principe gaat het om wettelijke uitgaves, maar de duistere manier waarop ze verdeeld worden, bepaald door politieke belangen, beledigt de grondwet. Het is een ontkenning van de principes “onpersoonlijkheid, moraliteit, publiekelijkheid en efficiëntie” zoals het hoort voor een begroting. Het CGU (Controladoria Geral da União) ontdekte reeds sterke aanwijzingen naar overfacturatie bij aankopen van landbouwvoertuigen die aan het licht kwamen, het zogenaamde “tratoraço” schandaal, uitgebracht door onderzoeksjournalisten van de krant Estadão. En dat is nog maar het topje van de ijsberg.

De manier die gevonden werd om de controle organen en de ogen van de bevolking te ontwijken, bestaat uit de zogenaamde “emendas de relator” die enkel dit jaar al oplopen tot R$ 18,5 miljard. In tegenstelling tot de individuele emendas (R$ 9,6 miljard) en die van de partijbasissen in het parlement (R$ 7,3 miljard), tonen de emendas van de rapporteur niet de naam van de indiener van het verzoek. Het gaat in dit geval om een heuse geheime begroting in handen van de regering (die erover beslist) en in die van hun geallieerden in het parlement. De ernst van de zaak zorgde ervoor dat minister Rosa Weber (van het hooggerechtshof STF) de uitvoering van deze emendas blokkeerde, gesteund door een meerderheid van het hof (8 tegen 2).

Om haar besluit te ondersteunen citeerde zij een rapport van het rekenhof TCU (Tribunal de Contas da União) waarin gewezen werd op een sterke groei van het gebruik van deze mogelijkheid die eigenlijk neerkomt op het kopen van stemmen in de Kamer, net zoals bij het mensalão schandaal in 2004.

De geheime begroting werd hét instrument van de regering Bolsonaro om het wetsvoorstel van de precatórios erdoor te krijgen, een voorstel dat door Bolsonaro als vitaal beschouwt om herverkozen te worden (meer daarover hier).

Parlementairen onthulden dat hen tot R$ 15 miljoen werd aangeboden per volksvertegenwoordiger als ze voor het wetsvoorstel stemden. Op de vooravond van de eerste stemronde, tussen 1 oktober en 8 november, deelde de regering niets minder dan R$ 3,3 miljard uit via dergelijke emendas. Die gingen vooral naar burgemeesters, verbonden aan de partijbasissen in de Kamer van de PP (de partij van stafchef Ciro Nogueira en Kamervoorzitter Arthur Lira, alsmede naar die van DEM (van ex-Senaatsvoorzitter Davi Alcolumbre) en de PL, de mogelijke toekomstige partij van Bolsonaro, voorgezeten door Valdemar Costa Neto, een spilfiguur van het mensalão schandaal.

Meer details over de bestemming van al dat geld vindt u in het artikel “Bolsolão ameaça a democracia” (een Bolsolão-schandaal bedreigt de democratie) in het tijdschrift Istoé. De grootste hap van de overheidstaart gaat naar de regio waar Bolsonaro het meeste kiezers heeft: Rio de Janeiro, Petrópolis, Campos de Goytacases…

De goedkeuring van het wetsvoorstel van de precatórios is een ramp voor hen die jarenlang via het gerecht streden om datgene te krijgen waar ze recht op hebben. Gepensioneerden en mindervaliden zijn de grootste slachtoffers. Enkel al die groep heeft recht op achterstallige betalingen voor R$ 31 miljard. Het totaal van de precatórios bedraagt R$ 89 miljard, maar door het wetsvoorstel zal er minder dan de helft van dat bedrag beschikbaar zijn.

*De uitdrukking “Pergunta lá no Posto Ipiranga” (vraag het daar bij het Ipiranga verkoopspunt – Ipiranga is een benzinemerk) werd geboren bij een reclame-campagne in 2010. De woorden gingen deel uitmaken van de dagelijkse omgangstaal; Posto Ipiranga werd de omschrijving van iemand die het antwoord kent op alle vragen. Ook de regering Bolsonaro heeft zijn ‘Posto Ipiranga’, met name Paulo Guedes, de minister van Economische Zaken. Hij heeft dit te danken aan Bolsonaro die toegeeft dat hij niets afweet over economie en vragenstellers op deze manier doorverwijst naar de Chicagoboy met het brilletje.

Bronnen: Estadão – Folha de São Paulo – G1 Fantástico – O Globo – UOL Notícias – Metrópoles

Foto's: Alan Santos/PR - Fotos Públicas - Ricardo Stuckert - Bruno Kelly/Amazônia Real - Tchelo Figueiredo/Secom-MT - Ascom/Ibama - G1 Fantástico reproductie - Instagram