BolsoGuedes

De regering hakte de knoop door en zal pas een beslissing nemen over de financiering van het nieuwe sociale programma Renda Cidadã na de (gemeentelijke) verkiezingen van november. Dit komt erop neer dat Bolsonaro slechts drie weken heeft, tussen 30 november en 17 december, om niet alleen het parlement ervan te overtuigen, maar ook de markt en het bedrijfsleven, dat het programma voldoende robuust is en de fiscale regels van het spel niet zal overtreden. Het is net de moeilijkheid om dat te bereiken dat de president ertoe aanzette om de hele affaire uit te stellen. Economieminister Paulo Guedes en zijn ploeg gokken erop dat ze een consensus kunnen bereiken in het parlement. Een van hen zei: “Als het erop aankomt, dan nemen ze wel een beslissing op het laatste moment”. Maar het is allemaal niet zo eenvoudig.

Enkele ministers deden een poging om de president ervan te overtuigen op het gevaar van een onsamenhangend besluit. Volgens hen bestaat er gewoonweg geen eenvoudige oplossing voor een bijzonder belangrijk programma dat de economie moet redden te midden van een pandemie, een permanent programma aan een lage kostprijs. De alternatieven: 1( het doorbreken van het fiscale plafond, met meer geld voor de uitkering Renda Cidadã; 2) de “oorlogsbegroting” verlengen, net als de noodhulp ‘auxilio emergencial’, tot dat de economie volkomen hersteld is, en 3) de belastingen onder een of andere vorm te verhogen en op die manier, het uitgavenplafond blijven respecteren.

Vanuit het economische oogpunt, zijn de drie mogelijkheden realiseerbaar, met een kleinere of grotere impact op de publieke rekeningen. Het aangekondigde uitstel kan in dat verband een moedige beslissing zijn, gezien de bestaande spanning bij iedereen die zich zorgen maakt over de fiscale gezondheid van Brazilië.

De meningen zijn verdeeld. Senator Renan Calheiros (MDB), die deelnam aan een avondmaal in de officiële residentie van Kamervoorzitter Rodrigo Maia (DEM), verdedigde wijzigingen in de belastingaangiftes (zoals hier omschreven) om het programma te kunnen uitvoeren. Echter, belastingverhogingen (waar dergelijke wijzigingen in werkelijkheid op neerkomen), vormen geen efficiënte oplossing voor het probleem. Dat kon wel in de voorbije decennia, tussen de opmaak van de nieuwe grondwet in 1988 en de goedkeuring van het uitgavenplafond in 2016. Was er geld tekort in die 28 jaren, dan kwamen er nieuwe belastingen (of een verhoging van de bestaande), of men liet de openbare schuld aangroeien. Dat is verleden tijd.

De logica wijzigde. Aanpassingen moeten er komen op het vlak van de uitgaves, en niet van de inkomsten. Om de kosten van de Renda Cidadã te dekken, het paradepaardje van Bolsonaro met het oog op 2022 (de president zei gisteren nog “dat hij de PT volledig van de kaart wil vegen in het noordoosten”, net die regio waar hij een pak stemmen kan winnen), enkel al in 2021 geschat op R$ 30 miljard, moet de hakbijl gezet worden in de uitgaves.

De rationele oplossing, zoals voorgesteld door het ministerie van Economie, bestaat erin om minder effectieve en verkeerd geconcentreerde sociale programma’s te schrappen. Bolsonaro wil wel de positieve (verkiezing) resultaten van de Renda Cidadã oogsten, maar niet de politieke gevolgen van het schrappen van bepaalde zijtakken op zich nemen, of bepaalde andere uitgaves verlagen, zoals Paulo Guedes voorstelt.

Bron

Foto: Isac Nóbrega - PR