OdebrechtMarceloFP

De aannemer Marcelo Odebrecht (foto), een van de bekendste figuren uit het Lava Jato onderzoek, zegt dat hij “een helse tijd meemaakt”, aldus zijn huidige moment omschrijvend, twee jaar nadat hij de gevangenis mocht verlaten. In die tijd was hij nog biljonair, werd ontslagen, zag zijn bezittingen bevroren door het gerecht, werd niet meer betaald en vormt het onderwerp van diverse gerechtelijke acties, zo meldt het tijdschrift Veja.

Marcelo was een van de spijtoptanten in de Lava Jato operatie en leeft vandaag als een kluizenaar, in zijn luxueuze woning in een zuidelijke wijk van São Paulo. Zijn gevangenisstraf werd omgezet in een halfopen regime, een huisarrest waardoor hij overdag zijn woning mag verlaten om te gaan werken, en ’s avonds moet terugkeren. Het akkoord dat hij afsloot met de gerechtelijke instanties liet hem toe een fortuin te behouden van R$ 140 miljoen, en daar bovenop zijn aandelen in het bedrijf Odebrecht.

Volgens Veja zei hij tegen een nauwe vriend dat hij, op 51-jarige leeftijd, het ergste moment meemaakt van zijn leven: “Ik zou er de voorkeur aan gegeven hebben om nog twee jaren opgesloten te zitten in Curitiba, in plaats van wat ik in de jongste zes maanden beleef”, zo zei hij, verwijzend naar financiële moeilijkheden door verschillende gerechtelijke acties. Marcelo zat in het totaal twee en half jaar achter de tralies.

De aannemer leeft in onmin met zijn vader Emilio Odebrecht. Gedurende acht jaren stonden zij samen aan de leiding van het bedrijf, van 2008 tot 2015, maar het Lava Jato onderzoek veroorzaakte een scheuring en beiden spreken niet meer met elkaar, volgens Veja reeds twee jaar. Marcelo vindt dat hij gebruikt werd als zondebok en dat hij alleen moet opdraaien voor de misdaden die gepleegd werden door het bedrijf, terwijl zijn vader in vrijheid bleef en zaken blijft doen.

Nadat hij de gevangenis verliet, lanceerde Marcelo diverse beschuldigingen tegen Emilio. Het bedrijf begon met gerechtelijke acties tegen Marcelo, bewerend dat hij financieel voordeel haalde uit zijn. gerechtelijk akkoord, en vroeg de blokkering aan van zijn goederen, het bevriezen van zijn financiële applicaties en terugbetaling van de betalingen, uitgevoerd door Odebrecht na het gerechtelijk akkoord. Het bedrijf eist ook R$ 200 miljoen op, geld dat voorheen aan hem werd uitgekeerd als schadevergoeding en bonus.

Volgens het weekblad sloot de voormalige zakenman zichzelf op en brengt zijn tijd door met het bestuderen van de gerechtelijke acties, het zoeken naar een strategie en bewijzen om de beschuldigingen van zijn vader te ontkrachten. Marcelo zou zelfs beweerd hebben dat zijn vader een “psychopaat” is: “De ruzie met mijn vader legt me het zwijgen op. Ik hoop dat het gerecht dit ziet. Ik vecht met alle kracht, maar er zal een moment komen dat ik niet meer weet wat ik nog kan doen. Ik hou dat niet vol. Mijn vader wil mij moreel en financieel kraken opdat ik zou beginnen te liegen”, zo zei hij.

Marcelo is ervan overtuigd dat het bedrijf hem het zwijgen wil opleggen, waardoor verhinderd wordt dat er nieuwe informatie aan het licht komt over zijn vader. Dat zou o.m. invloed hebben op zaken zoals het omstreden buitenverblijf (sítio) van Atibaia waarbij ex-president Lula veroordeeld werd tot 17 jaren opsluiting voor passieve corruptie en witwassen.

In zijn gerechtelijk akkoord bevestigde Marcelo dat Odebrecht een van de sponsors was van de verbouwing. Hij denkt dat de veroordeling in hogere instanties kan worden geannuleerd omdat hij de enige is die kan bevestigen of zijn vader al dan niet bijdroeg aan die verbouwing, in ruil voor gunsten aan het bedrijf. De verdediging van de ex-president probeert aan te tonen bij het gerecht, dat Lula het slachtoffer is van een valstrik, d.m.v. de gerechtelijke strijd tussen Marcelo en zijn vader.

Veja weet ook te melden dat Marcelo, ondanks het gerechtelijk akkoord, kritiek heeft op het Lava Jato onderzoek, en reeds herhaaldelijk verklaarde dat de werkgroep en ex-rechter Sérgio Moro handelden met een “monumentale willekeur”. In dat akkoord zou hij aangemoedigd zijn om “absurde thesissen” te bevestigen. Voor Marcelo vertoont Sérgio Moro trekjes van een dictator, en zorgde het Lava Jato proces ervoor dat Bolsonaro kon verkozen worden, net zoals de operatie “Mani Pulite” destijds de opkomst en overwinning van Silvio Berlusconi in Italië vergemakkelijkte.

Bron

Foto: Fotos Públicas - Cicero Rodrigues - WEF