VelezWeintraubBolso

De regering Bolsonaro bedreigt de toekomst van generaties door de gezondheidszorg en opvoeding van Brazilië in te kaderen in zijn eigen bekrompen visie. Deze twee elementen vormen, meer dan alle andere, de essentie van een gezonde en welopgevoede maatschappij. Een land van zieke en ongeletterde mensen zal nooit het gewenste en bevredigende niveau van ontwikkeling kennen.

De degradatie van het ministerie van Opvoeding is wellicht het grootste symbool van een regering die destructief ingesteld is. Jair Bolsonaro, een president die overal communisten ziet, is ervan overtuigd dat de opvoedingsstructuur moet vernietigd worden omdat die, volgens hem, gedomineerd wordt door links. En dat is de reden waarom hij een minister van opvoeding op zijn persoonlijke weegschaal legt.

De eerste was Ricardo Vélez Rodriguez (foto boven links) die het net 97 dagen volhield. Hij aanvaardde het ambt met de woorden “Jair Bolsonaro schonk aandacht aan de gebroken stem van vaders en moeders, onderdrukt door de marxistische retoriek die de onderwijswereld overheerst”. Zijn korte ambtstermijn werd gekenmerkt door valpartijen, misverstanden en een gebrek aan controle. Vélez Rodrigues werd ontslagen omdat hij volgens de president “niet beschikte over de nodige expertise”. Anders gezegd: Bolsonaro had drie maanden nodig om vast te stellen wat iedereen al wist vanaf het begin, met name dat de man van zijn keuze niet aan de minste voorwaarden voldeed om minister van Opvoeding te zijn.

In een poging om orde op zaken te stellen in deze gevoelige sector, verdubbelde Bolsonaro de inzet op middelmatigheid en inzet, en plaatste de econoom Abraham Weintraub (foto boven midden) aan het hoofd van het ministerie. Gedurende het verblijf van 14 maanden als minister deed Weintraub precies wat de president van hem verwachtte: hij wijzigde het ministerie in een citadel van de oorlog tussen het bolsonarisme en het ‘culturele marxisme’.

Terwijl Weintraub probeerde om het onderwijssysteem te desorganiseren, dweilde hij het land af, met grove uitspraken tegen de universiteiten, professoren en zelfs tegen buitenlandse regeringen, om nog te zwijgen over de reusachtige grammatische fouten in het Portugees in zijn ontboezemingen op de sociale media. Weintraub werd de perfecte omschrijving van het bolsonarisme, in zoverre dat de president, te midden van een spervuur van kritiek op de minister, antwoordde: “Naar mijn gevoel doet hij het uitstekend. Als journalisten kritiek geven op hem, dan komt dat omdat alles naar wens verloopt”.

Weintraub nam zijn werk zodanig ernstig, volgens de verwachtingen van Bolsonaro en bolsonaristas, dat hij in aanvaring kwam met de ganse republiek, niet in het minst met de ministers van het federale hooggerechtshof STF die hij graag achter de tralies wilde zien, en hen uitschold als ‘vagabundos’ tijdens de, inmiddels beruchte, ministeriële bijeenkomst van 22 april. De keiharde reactie van het hof tegen Weintraub dreef Bolsonaro in het nauw waardoor hij zich verplicht zag om zijn trouwe bloedhond af te danken, in een poging om zijn reeds uitgebreide lijst van problemen met het gerecht en andere bevoegdheden, in te perken.

Met andere woorden, Weintraub werd niet ontslagen omwille van zijn flagrante onvermogen om het nobele ambt van minister van Opvoeding uit te oefenen, ook niet omdat hij de academische en wetenschappelijke gemeenschappen als een vijand behandelde: hij verloor zijn baan door de politieke berekeningen van een president in nauwe schoentjes. Niets wijst erop dat de opvolger veel beter zal zijn dan Weintraub, omdat het onwaarschijnlijk is dat de president zijn persoonlijke kruistocht tegen het intellect en de rede zal opgeven, en dat saboteert de inspanningen van vele duizenden opvoeders om jonge Brazilianen te voorzien van een minimum aan voorwaarden, nodig voor een actieve deelname aan het nationale leven.

Deze militante irrationaliteit van het bolsonarisme uit zich ook op het vlak van de gezondheidszorg. Brazilië wordt geleid door een president die de wetenschap tart, het onverantwoordelijke gedrag van zijn medeburgers aanmoedigt tijdens een moordende pandemie en het gebruik stimuleert van medicijnen waarvan niet eens bewezen is dat ze effectief zijn, integendeel, ernstige bijwerkingen hebben. De leider van het land ontsloeg twee zorgministers omdat ze weigerden om zijn onverantwoorde bevelen uit te voeren. De huidige minister, een generaal, stemde er zelfs mee in om de cijfers te manipuleren zodat zijn commandant kon zeggen dat het gemelde dodental in werkelijkheid kleiner is dan gemeld door de regeringen van de deelstaten, en dat het land al “terug naar normaal” moest zijn.

Samengevat: Bolsonaro baseert zich op fake news berichten die in een snel tempo circuleren op de bolsonaristische netwerken, om zijn officieel beleid van de gezondheidszorg te bepalen.

Inmiddels steeg het officiële aantal geïnfecteerden in Brazilië tot 1.039.119, en verloren 49.101 Brazilianen het leven. Er bestaat een sterk vermoeden dat de echte aantallen 6 tot 7 keer hoger zijn.

Bron

Foto's: Marcelo Camargo - Agência Brasil / Marcos Corrêa - PR