BolsonaroReuniao090620120

President Bolsonaro zat gisteren een vergadering voor met zijn ministers in het Palácio da Alvorada waar hij de indruk gaf van een staatsman (foto). Ingetogen sprak hij over de verklaringen van het WHO de dag voordien waarbij een specialiste de risico’s op besmetting met covid-19 door asymptomatische mensen minimaliseerde. Op andere momenten zou hij dergelijke verklaringen enthousiast gebruiken om zijn stellingen te bewijzen, maar dat deed hij niet, gaf niet af op het WHO, vloekte niet en hield zich over het algemeen gedeisd.

Vorige zondag liet hij voor het eerst in vele weken na om op de toegang te verschijnen voor het Palácio do Planalto, omringd door zijn aanhangers.

Nadat hij tot het uiterste ging door te besluiten dat het ministerie van Volksgezondheid de gegevens van het aantal besmettingen en doden als gevolg van de pandemie moest herzien en zelfs verbergen, een maatregel die omgekeerd werd door het hooggerechtshof STF, zette hij een stap terug, in een week met een aantal potentiële gerechtelijke problemen voor zijn regering.

Het is niet de eerste maal dat de president een stapje terugzet in de cyclus van zijn ambtsperiode, maar deze keer werd hij hieraan herinnerd door de vele aanbevelingen van zijn naaste medewerkers: het wegstoppen van de gegevens over covid-19 was het meest kristalheldere bewijs van een ‘crime de responsabilidade’ (misdaad begaan door een politicus in de uitvoering van zijn ambt) die de kapitein tot dusver beging, een fout die niet ongestraft zou blijven. De overweldigende reacties van de maatschappij, de nationale- en internationale pers, de andere machten, het openbaar ministerie, het Rekenhof, de nationale conferentie van de bisschoppen van Brazilië, de paus, het WHO en de universiteit John Hopkins lieten hier geen twijfels over bestaan.

De ernst van deze ‘uitschuiver’, samen met het feit dat de straten van Brazilië plots beginnen vol te lopen met tegenstanders, toonden hem het gezicht van een impeachment procedure die er voor het eerst levend begint uit te zien.

Wapens

De woorden van de president klinken sinds maandag wat gedempter, maar zijn acties blijven aangeven dat hij de politieke invloed van het bolsonarisme op de strijdkrachten en de politie wil uitbreiden. Bij alles wat hij zegt, bleef zijn verklaring over de afschaffing van fiscale heffingen op de invoer van wapens om de “mensen van de artikels 142 en 144 van de grondwet te helpen’, bijna onopgemerkt. Eens temeer investeert hij in zijn visie in de interpretatie van beide artikelen om ze te associëren met de mogelijkheid om de militairen en de politie in te zetten als verdedigers van een regering, bedreigd door echte of ingebeelde risico’s.

Ondertussen aan de andere kant

Gisteren stond hier al te lezen hoe de oude garde van de PT er van droomt om de uitgebluste ster Lula opnieuw in te zetten als de ‘redder van het land’. Er zijn evenwel kapers op de kust, leiders die hun ongenoegen met het ‘lulocentrismo’ niet meer onder stoelen of banken steken.

De recente missers van Lula in een poging om aan te tonen dat hij nog altijd een leider is in de ergste politieke en economische crisis, de problemen in de gezondheidszorg en op sociaal vlak waar Brazilië mee te maken heeft in vele jaren, hebben als gevolg dat de nieuwe generatie, niet alleen van PT-leiders, maar van gans links Brazilië, publiekelijk laat merken dat ze het niet meer eens zijn met de egocentrische manier waarop de Lava Jato veroordeelde de zaken aanpakt (of net niet).

CamiloSantanaFB

In de jongste uitzending van het programma Roda Viva deed Camilo Santana (PT – foto), de gouverneur van Ceará, iets wat ongehoord is in de arbeiderspartij: hij zei letterlijk dat Lula er naast zit door zijn weigering om deel uit te maken van een breed front voor de democratie, en dat de PT in Ceará een alliantie moest afsluiten in Fortaleza zonder er de leiding te willen voeren.

Kort daarna verklaarde Gleisi Hoffmann dat de partij Lula wenst te lanceren als presidentskandidaat in 2022, hiermee duidelijk de irrelevantie negerend van de partij in de oppositie tegen Bolsonaro, dit nadat de PT totaal van het toneel verdween na de afzetting van Dilma Rousseff.

Indien er nog een toekomst bestaat voor de partij, dan zal die eerder komen van mensen als Camilo Santana of zijn collega Rui Costa (Bahia). Beiden hebben al bewezen dat ze goede beleidsvoerders zijn, en zich niet laten tegenhouden door de starre houding van enkele vastgeroeste partijbonzen.

Bron

Foto: Marcos Corrêa - PR / Facebook