SW-FB

In de voorbije weken kwam de naam van de rechtse activiste Sara Winter regelmatig aan bod. Wie is deze blonde vrouw eigenlijk en wat zijn haar echte bedoelingen? Het weekblad Veja ging met haar praten.

Sara Fernanda Giromini (27) is een ex-feministe, een YouTuber en een politieke activiste. Tot 2013 was zij de oprichtster van een groepje feministen dat gelijkenissen vertoonde met de Oekraïense feministische protestgroep Femen. Daarna had ze haar eigen clubje onder de naam BastardXs. Vanaf 2015 sloot zij zich aan bij de “Grupo Pró-Mulher” en begon te strijden tegen de standpunten die zij voordien verdedigde, zoals feminisme en het legaliseren van abortus, met andere woorden, Sara zwaaide van links naar rechts en werd een fervente verdedigster van Jair Bolsonaro. Ze stelde zich in 2018 kandidaat als volksvertegenwoordigster voor de centrumrechtse partij DEM in Rio de Janeiro, maar werd niet verkozen. Momenteel is zij de leidster van de groep “300 do Brasil”, hier eerder omschreven.

Wat is het doel van deze groep?

“In Brazilië bestond er geen georganiseerde groep van rechtse militanten. Wij willen de eersten zijn. We slaagden erin om een president te laten verkiezen, maar alle instituten blijven bevolkt door links. De politieke bewegingen gaan in de richting van het autoritarisme, vooral dankzij het STF (het hooggerechtshof Supremo Tribunal Federal), en door bepaalde houdingen van de voorzitters van Kamer en Senaat. Ik stelde vast dat op straat komen tijdens het weekend met de familie, gehuld in geel-groen, met het hondje, in een soort feestklimaat, de autoriteiten niet stimuleert om datgene te doen wat het volk wenst. De bevolking moet soeverein zijn. Wij willen dat er geregeerd wordt, dat de uitvoerende macht kan regeren. Die macht heeft fraaie voorstellen, maar telkens als de president iets voorstelt, dan wordt dat geblokkeerd, enkel omdat hij de president is. Dit politieke spel heeft als doel het hinderen en zelfs omverwerpen van de president”.

WS

Over de actie van het voorbije weekend, voor het STF

“Ik ervaar een grote onrust over wat er gaande is. Ik ben katholiek en zocht een antwoord in de Bijbel, denkend dat ik belaagd werd door een rechter. Ik zocht naar rechters in de Bijbel en vond er de geschiedenis van de 300 van Gideon waarin staat dat er brandende toortsen gebruikt werden. Dat inspireerde me geestelijk”.

Is er enige relatie met de Ku Klux Klan?

“Natuurlijk niet. De maskers dienden enkel om schrik aan te jagen, net als mijn verzoek dat iedereen zich in het zwart kleedde. En dat werd een succes. Het was angstaanjagend, en dat was de bedoeling. We werken met angst als een autoriteit naar ons gevoel illegaal handelt, en dat we niet meer op het nodige respect kunnen rekenen. Het gaat om een soort angst die gegenereerd wordt door een geweldloze maar krachtige actie. Ik hoefde niemand te slaan. Het volstond om een zwart pak aan te trekken en een fakkel vast te houden opdat de mensen bang werden. Uiteraard schrijft de pers dan dat wij nazi’s zijn. Links gebruikt de woorden nazisme en fascisme in de zin van “alles waar ik het niet mee eens ben, is nazisme of fascisme”. Een Bolsonaro-aanhanger is voor hen sowieso een nazi of een fascist. Kijk maar eens: evangelische predikers leggen hun hand op het hoofd van de president om te bidden, en dan zegt links dat ze de Sieg Heil-groet brengen. Als hij een glas melk drinkt om hulde te brengen aan het ministerie van Landbouw, is hij een nazi. Je steekt een fakkel aan, en je bent een nazi. Het raakt ons allemaal niet. Er bestaat geen dialoog met een communist; een communist vernedert zichzelf. En dat is een thesis van professor Olavo de Carvalho”.

EvangelicosBolsoEvangelische predikers rondom de president bidden voor hem, met opgeheven armen.

Heeft u contact met Olavo de Carvalho?

“Ik heb directe contacten met hem, maar hij mengt zich niet met ons kamp. Wij volgen zijn lessen, vrijwel iedereen hier is zijn leerling, volgt een online cursus van filosofie, studeert, leest zijn artikels. Maar er bestaan geen specifieke contacten, hij heeft geen invloed op de houdingen die in ons kamp worden aangenomen. Het is gewoon een inspiratie”.

Wie zijn de mensen in dit kamp?

“Het gaat hier, spijtig genoeg, om kleine ondernemers die hun zaak verloren en naar hier komen omdat ze zich benadeeld voelen, vaders, moeders, jongeren. Er is geen specifieke groep. Het gaat om mensen uit gans Brazilië. Iemand die hotdogs verkocht op straat, een ander die voordien een kleine klerenwinkel had, of een kaarsenfabriekje. Geen grote ondernemers. En ook veel mensen die hun werk verloren”.

Hoe verlopen de trainingen?

“De training is gebaseerd op burgerlijke ongehoorzaamheid en geweldloze acties. Er zijn instructies over onderzoeken, intelligence, strategie. We hebben enkele lesgevers wiens namen we niet bekend willen maken, op het vlak van strategie, intelligence en geopolitiek. Een training duurt een ganse dag”.

Waar is jullie hoofdkwartier?

“Dat zeg ik niet, dat moet geheim blijven opdat niemand er naar toe trekt en een molotovcocktail lanceert. We willen het leven van onze mensen niet in gevaar brengen. We krijgen doodsbedreigingen, worden bedreigd met verkrachten en aframmelingen. Indien wij de locatie bekendmaken, dan brengen we de veiligheid van onze mensen in gevaar, en van onze bezoekers. Dat kunnen we niet toelaten”.

Zijn er ook paramilitaire trainingen?

“Neen, helemaal niet. Wanneer je het daar over hebt, dan wil je zeggen dat het om een gewapende militie gaat. Onze actievoerders worden getraind op geweldloze acties, en dat is net het tegenovergestelde. We nemen een houding aan, tonen onze leuzen, trekken de aandacht van de pers, leren hoe ons te gedragen tegenover mensen met een andere politieke mening. In dergelijke gevallen gaan de mannen voorop, vrouwen blijven achteraan. Als er bescherming nodig is, dan doen we net als de politie, vormen een cordon. We blijven altijd in de verdediging, nooit in de aanval, nooit handtastelijkheden. Links doet het anders, zetten vrouwen vooraan om te provoceren, om de agressie uit te lokken van de tegenpartij. Iedereen werd al gewaarschuwd. Links plaatst ook minderjarigen vooraan, opdat de tegenstanders op hen zouden inhakken, zichzelf hierdoor in moeilijkheden brengend”.

Waarom bedreigde u dan minister Alexandre de Moraes, zeggende dat u met hem wilde vechten?

“Ik bedreigde hem niet, drukte enkel een wens uit. Ik heb niet gezegd dat ik naar zijn woning zou gaan en hem slaan, enkel dat ik dat zou willen als er een mogelijkheid was. Dat kwam nadat hij de federale politie naar mijn woning stuurde in een illegaal, crimineel en ongrondwettelijk onderzoek. Ik was toen ongekleed, mijn rechten werden niet gerespecteerd, onderging een vernederende behandeling en moest naar het toilet onder het toezicht van een agent, iets wat zelfs niet gebeurt in de gevangenis. Ik ben geen crimineel, ik ben een jonge moeder. Ze namen mijn geld mee, dit terwijl er in het bevel tot huiszoeking enkel stond dat elektronische apparaten mochten meegenomen worden”.

Gaat u een verhoor afleggen?

“Geen sprake van. Dat is burgerlijke ongehoorzaamheid. Ik kreeg een absurd bevel van een autoriteit dat voor mij, onwettelijk is. Uiteraard zal dit gevolgen hebben. Ik zal verantwoordelijk gesteld worden, en dat aanvaard ik. Maar ik ga niet. Mocht het om een wettelijk onderzoek gaan, dan wel. De PF gaf op geen enkel moment uitleg over het waarom van de actie. Ik dacht eerst dat het over wapens ging, en was gerust omdat ik geen wapens in huis heb”.

De mogelijkheid om opgesloten te worden jaagt u geen schrik aan?

“Nee. Tijdens mijn training in Oekraïne heb ik heel wat slechte dingen meegemaakt waardoor de angst verdween uit mijn psychologische profiel. Ik kreeg er veel slaag, inclusief van mannen die me in mijn gezicht sloegen, om me te vernederen, om te leren om niet te huilen en sterk te zijn. Dergelijke trainingen zijn erop gebaseerd om te demoraliseren, om je te ontdoen van al je waardigheid. Ik bracht vier uur door met andere meisjes, volledig naakt terwijl ik in de houding stond en herhaalde ‘Ik ben een hoer’. Na een tijdje werd het bizarre en aanstootgevende ingeruild voor een coole houding. Ik kreeg vaak te horen dat we geen militant waren, maar een militair. De lering hield in dat we geen vuurwapens zouden gebruiken, enkel economische, politieke en ideologische instrumenten, en de media. Dat zijn enkele elementen die ik meebracht voor rechts Brazilië, maar ik zal niemand in zijn blootje zetten om iets te herhalen, ik ga ook niemand slaan”.

WinterX4Sara met een paternoster, met wapens, als feministe (in 2014, toen protesterend tegen Jair Bolsonaro), en naast Eduardo Bolsonaro, volksvertegenwoordiger en zoon van de president.

Is er enige steun vanuit de regering?

“Neen. Ik bezocht onlangs het Palácio da Alvorado (presidentiële residentie) om te informeren over de bedreigingen die wij ontvangen. Wij krijgen geen hulp, leven van donaties. We worden wel gesteund door afgevaardigden van de Bolsonaro basis, en worden bezocht door volksvertegenwoordigers als Bia Kicis, Caroline de Toni, Carla Zambelli, Daniel Silveira en Hélio Negão. Financiële steun krijgen we niet, maar ze zijn wel solidair”.

Wat vindt u van de protesten in de Verenigde Staten na de dood van George Floyd?

“Alle levens zijn belangrijk. Maar ik hou niet van bewegingen die profiteren van de pijn en het lijden van anderen om een politieke vlag te heffen. Racisme bestaat wel degelijk. Mijn vader was zwart en ik zag gedurende mijn jeugd hoe hij daaronder te lijden had, vooral omdat zijn dochter blank was. Mij kan je niet beschuldigen van racisme, dat is onmogelijk. Maar ik denk niet dat de zwarte beweging het best geplaatst is om het racisme te bestrijden, omdat ze tegenwoordig beïnvloed worden door alles wat er in de Verenigde Staten gebeurt, en zoals altijd, geïmporteerd wordt door Brazilië. Ik denk niet dat de dood van een man gewraakt mag worden door gewelddadige protesten, diefstal, plunderingen, ontvoeringen. Ik zag ‘antifas’ inhakken op zwarte politieagenten. Wat is hiervan de bedoeling”?

Bron

Foto's: Wikimedia Commons / Facebook / Twitter / Isac Nóbrega - PR