HMourao-antcrz-ABr

Hamilton Mourão, reserve-generaal en vicepresident van de republiek, vindt dat de eisen omtrent een militaire tussenkomst bij pro-Bolsonaro manifestaties, gewoon moeten beschouwd worden als vrijheid van meningsuiting, ook al gaat het volgens hem om een “foute vlag”. Hij zei dit in een interview met de Estadão. Een samenvatting:

Extreem-rechtse groeperingen

“Die bestaan al meer dan 20 of 25 jaren in Brazilië. Het gaat om bijzonder kleine groeperingen, net als hun tegenstanders uit de extreem-linkse hoek. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar het groepje dat vorige zaterdagnacht ging manifesteren voor het gebouw van het hooggerechtshof; daarmee vul je niet eens een kleine vrachtwagen (Mourão verwijst naar de groep ‘300 do Brasil’ o.l.v. de activiste Sara Winter die net als de Ku Klux Klan in het zuiden van de Verenigde Staten, maskers droegen en met brandende toortsen zwaaiden bij deze actie). Zolang het om dergelijke acties gaat, dan is dit gewoon een meningsuiting, noch meer noch minder. Wanneer men vernielingen aanricht, publieke eigendommen beschadigt, ministers aanvalt op straat of voor hun huizen, dan zijn er geen wetten meer om dergelijke groepen te beschermen”.

WinterSaraFBSara Winter en enkele leden van het clubje ‘300 do Brasil’.

Manifestaties in het voordeel van de president

“Tussen diegenen die protesteren in het voordeel van de president zitten er duidelijk enkele groepjes die met een ‘foute vlag’ zwaaien. Vragen om de sluiting van het STF (hooggerechtshof), druk uitoefenen op bepaalde parlementariërs of op ministers van het STF, een militaire tussenkomst: dat is vrijheid van meningsuiting. De grote meerderheid van de mensen die daar gaan betogen, manifesteren zich in het voordeel van de president en van het programma waardoor hij gekozen werd om te regeren. De coalitie is er eentje van rechts en centrum-rechts. Dat is de regering die gekozen werd tot 2022. Indien hij er niet in slaagt om de meest dringende problemen van het land op te lossen tegen de verkiezingen van 2022, dan kan er iemand anders verkozen worden. Zo werkt het in een democratie. Ik zie dus niets anti-democratisch in deze betogingen, tenminste zolang ze binnen de perken blijven van de wet en orde. Vanaf het moment dat er mensen worden aangevallen, ministers van het STF, parlementariërs, of wanneer publieke eigendommen vernield worden, dan gelden de regels van de wet”.

Militaire tussenkomst

“De strijdkrachten zijn gebonden aan hun constitutionele opdracht, en nog meer aan de eed die zij aflegden. Op geen enkel moment was er een uitspraak in die zin (militaire tussenkomst) van hun commandanten. Niemand steunt een dergelijke overdreven retoriek. Instituten worden aangevallen, net als de president van de republiek, en men spreekt over genocide, vrouwenhaat, homofobie .. dat soort dingen. Dat overschrijdt de grenzen van kritiek en betreedt het veld van de woede. Zolang het beperkt blijft tot retoriek, een banier en slogans zal deze manier om zich te manifesteren, blijven bestaan, binnen de grenzen van de wet”.

Relatie tussen de uitvoerende en gerechtelijke macht

“Die relatie moet gebaseerd zijn op de grondwet, d.w.z. dat beide bevoegdheden moeten handelen binnen hun grenzen en verantwoordelijkheden. Het is duidelijk dat hier nooit kan gestreefd worden naar een breuk in de relatie, integendeel. Echter, kritiek en onenigheid maken deel uit van het democratische systeem. Laten we één ding heel duidelijk stellen: gerechtelijke besluiten moeten nageleefd worden, ofwel bestreden met bestaande gerechtelijke middelen”.

Persoonlijke deelname van de president aan acties

“Als hij deelneemt, dan is dat zijn beslissing. Minstens 80% van de deelnemers steunen eenvoudigweg zijn programma. De meerderheid van de ministers die daar opduiken, zijn politieke ministers, voeren een politieke actie. Je hoort dan commentaren: “Ah, er zijn militaire ministers bij betrokken’. Wel de meesten zijn reserve-militairen, uitgezonderd Luiz Ramos en Eduardo Pazuello. Waarom doe ik niet mee? Omdat ik denk dat het om acties gaat voor de president. Ik speel slechts een bijrol en denk dat mijn aanwezigheid bij dergelijke acties niet nodig is”.

De strijd tegen het coronavirus

“De overblijvende discussie draait rond de pro’s en contra’s van sociale isolatie, het gebruik van het middel chloroquine, en discussie die gepolitiseerd werd. Ik zou hierover het volgende durven te zeggen: indien president Bolsonaro tegen het gebruik van chloroquine zou zijn, dan staat er vast iemand op om te zeggen dat hij er voor is. Brazilië overschreed nu de grens van 600.000 besmettingen; bijna 70% daarvan concentreert zich in de staten São Paulo, Rio de Janeiro, Amazonas, Pernambuco, Maranhão, Ceará en Pará. De andere staten functioneren al bijna normaal. Brazilië is een land met veel ongelijkheid, en die ongelijkheid uit zich ook op dit vlak. Een isolatie zou moeten gebeuren met het oog op het ganse land, een rol voor de federale regering. Ten eerste, zoek naar de beste toepassingen, ten tweede naar logistiek in de gezondheidszorg. Er moet voor gezorgd worden dat de hulpmiddelen, voornamelijk medisch materiaal, ter plaatse komt in deelstaten en gemeentes. Er zijn gebieden waar men wat toleranter mag zijn, op andere plaatsen zijn draconische maatregelen nodig en die beslissingen moeten genomen worden door de lokale autoriteiten. Het heeft geen zin om in Brasília te verklaren dat er een oplossing is voor Amazonas, dat is de gouverneur en de burgemeesters die daarvoor verantwoordelijk zijn. Het enige wat de regering kan doen, is ervoor zorgen dat de middelen beschikbaar zijn, zodat ze de situatie onder ogen kunnen zien”.

Bron

Foto: Antonio Cruz - Agência Brasil / Facebook