RFFil

Het idee van de Braziliaanse regering om het noodlijdende deel van de bevolking (en dat zijn vele miljoenen) tijdelijk financieel te steunen, kwam frontaal in botsing met de bureaucratie die in de loop der tijden, door hen zelf in het leven geroepen werd. Een flink deel van die bureaucratie bestaat uit moeilijkheden en hindernissen die niet zelden opgelost worden door een “jeitinho”, met andere woorden wat geld doorschuiven in de handen van een of andere ambtenaar, en pronto.

De uitkering in kwestie werd gedoopt als “Coronavoucher” (officieel ‘Auxílio Emergencial’) en bedraagt R$ 600 (ongeveer 110 euro). Paulo Henrique Angelo, de vicevoorzitter van de overheidsbank Caixa Económica, verantwoordelijk voor de uitbetalingen, was de eerste om te verklaren dat de coronavoucher enkel zal betaald worden indien er aan allerlei voorwaarden, inclusief het bezit van een reguliere CPF. Dit laatste betekent ‘Cadastro de Pessoa Física’. Een CPF is te vergelijken met een Belgisch rijksregisternummer of een Nederlands Sofi-nummer. Men heeft een CPF nodig voor een heleboel zaken zoals bvb. het kopen van een auto of onroerend goed, de belastingaangifte, het openen van een bankrekening of het registreren in computersystemen van winkelketens of online shops. Zonder een CPF zijn er erg veel dingen onmogelijk.

AuxEmer

Wie Brazilië een beetje kent, weet dat er veel Brazilianen zijn die het niet zo nauw nemen waardoor hun CPF niet meer geldig is. Wie niet voldoet aan de stemplicht, zijn afwezigheid niet verrechtvaardigt, krijgt een kleine boete. Velen, vooral in de lagere sociale klasse, lappen daar hun laars aan met als gevolg: CPF geblokkeerd. Dat is ook het geval voor mensen die niet in orde zijn met de fiscus, hun belastingaangifte of andere nalatigheid. Gevolg: CPF geblokkeerd.

Minder dan 24h na de aankondiging van de coronavoucher, stonden overal in het land vele duizenden Brazilianen aan te schuiven voor het lokale kantoor van de Receita Federal (fiscus) om hun CPF weer geldig te maken, met alle gevolgen van dien: samenscholingen, velen zonder mondkapjes, geen onderlinge afstand van minstens 1 meter. Aanschuiven en nog eens aanschuiven, vele uren. Nochtans hoefde dat niet: de overheid had er inmiddels voor gezorgd dat de burgers dat makkelijk zelf in orde konden brengen via de website van de Receita Federal. Hierbij werd echter vergeten dat meer dan de helft van de klasse D en E geen toegang heeft tot het internet. Bij hen die dat wel hebben, ontbreekt er vaak een minimum aan kennis.

Door dit alles kwamen er deze week weer veel mensen op straat, enerzijds door de noodzaak om te overleven, anderzijds door het idee “dat overkomt enkel de anderen”.

Het uiteindelijke resultaat is de dreiging van een snellere uitbreiding van het aantal besmettingen, en daaruit voortvloeiend, meer doden. Wat er in de Verenigde Staten gebeurt, is niet onmogelijk in Brazilië, ook al denken sommigen dat het wel allemaal zal loslopen.

Bron: Diário do Poder

Foto: Twitter / Marcelo Casal - Agência Brasil