MandettaGuedes

Winston Churchill zei het ooit: “Never let a good crisis go to waste”. De meningen over de ware aard (samenzweringstheorieën e.d.) van het nieuwe coronavirus lopen niet altijd gelijk, maar niemand kan ontkennen dat het hier om een omvangrijke wereldcrisis gaat. Achteraf zullen de leiders van de betrokken landen beoordeeld worden over hun aanpak van een probleem dat het leven van de bevolking totaal overhoop haalt, meer, voor een deel zelfs levensbedreigend kan zijn.

Toen Luiz Henrique Mandetta (foto boven links), de Braziliaanse minister van Volksgezondheid, aantrad, was zijn visitekaartje niet smetteloos: er liep een onderzoek tegen hem wegens fraude in aanbestedingen, toen hij nog secretaris van gezondheid was in Campo Grande, Mato Grosso do Sul. Uiteraard wekt dat argwaan bij iemand die een ministerie moet beheren met een begroting van 292 miljard.

Echter, de tijd verstreek en de minister toonde aan dat hij zijn taak ernstig nam. Niets uitzonderlijks, gewoon samenwerking met deelstaten en gemeentes. Maar dat is al meer dan wat sommige van zijn collega’s presteerden.

Met de uitbarsting van het coronavirus werd Mandetta in het oog van de orkaan gegooid, en volgde de twijfel: hoe zal een minister die in dezelfde regering zit als de theatrale Damares Alves (Vrouwen & Mensenrechten), de niet echt bekwame Abraham Weintraub (Opvoeding) en de folkloristische Ernesto Araújo (BZ) zich gedragen tegenover een uitdaging van dit formaat?

Het antwoord was eerder verrassend: tot nog toe deed hij het behoorlijk. Ten eerste door de acties die hij nam, georiënteerd door zijn uitstekende ploeg medewerkers, ten tweede door de sereniteit waarmee hij de bevolking inlichtte, zonder de dringende aard van het probleem uit het oog te verliezen.

Vrijdag kondigde hij aan dat hij R$ 5 miljard zou vragen aan het parlement, om het coronavirus te bestrijden. Tegelijk maakte hij duidelijk dat hij dat geld zou doorgeven aan gouverneurs en burgemeesters, zelfs indien de parlementairen zouden weigeren. In dat geval zou hij delen van de begroting, voorzien voor het einde van dit jaar, nu al beschikbaar stellen. Dat bleek niet nodig, het parlement ging in op zijn verzoek.

Niemand weet of hij zo zal doorgaan, maar tot nog toe toonde hij zijn bezorgdheid voor de integriteit van het Braziliaanse volk, vooral voor de minder gefortuneerden, en dat is een belangrijke eigenschap voor iemand die een publieke functie bekleedt.

De epidemische crisis heeft echter ook economische gevolgen, enorme gevolgen. Daarom is een vergelijking tussen Mandetta, van beroep een orthopedist, en collega Paulo Guedes (foto boven rechts) haast onvermijdelijk. Tenslotte hebben hun beslissingen invloed op het leven van meer dan 210 miljoen mensen.

Guedes lijkt meer bekommerd te zijn om zijn imago als Chicago-boy hoog te houden, dan om de schade die deze crisis kan toebrengen aan de Brazilianen. Het was hierdoor dat het fout liep bij de confrontatie van de minister met leiders in het parlement, vorige woensdag. De politici vroegen om maatregelen met een korte termijn effect. Guedes bleef echter hameren op het mantra van de hervormingen in zijn gekende stijl, alsof hij er les kwam geven. Bovendien eiste hij van de parlementairen de goedkeuring van een pakket maatregelen waarvan vooralsnog niet geweten is wanneer die effect zullen scoren. Om het helemaal compleet te maken: het parlement zit nog steeds te wachten op het indienen van zijn voorstellen.

Het is dan ook niet te verwonderen dat Kamervoorzitter Rodrigo Maia reclameerde tijdens een interview door de Folha de São Paulo door te zeggen dat de minister “zo goed als niets” voorstelde om de crisis te bestrijden.

Na de niet zo geslaagde ontmoeting met de parlementairen, reageerde Guedes vorige vrijdag: “Ik wil wel ingaan op de vraag van voorzitter Maia, maar het is absoluut nodig om deze crisis te transformeren in hervormingen”. Hij voegde er nog aan toe dat de privatisering van het staatsbedrijf Eletrobras hierbij inbegrepen is.

Uit dit alles blijkt dat samenwerking niet het sterkste punt is van de economische chef van Brazilië. Sinds zijn aantreden pakt hij uit met hetzelfde recept en wijzigde daar geen millimeter aan, ook niet na het opduiken van Covid-19. Hij wil dat het parlement doet wat hij vraagt, en that’s it. Het drong niet tot hem door dat arbeiders en ondernemers, te midden van deze orkaan, erop hopen dat het ministerie van Economie met beter nieuws begint uit te pakken, niet vandaag, maar reeds gisteren.

Zijn collega Mandetta vormt als het ware een tegenpool, omringt zich met specialisten en heeft een goede verhouding met deelstaten en gemeentes, zo goed dat weinigen zich nog herinneren dat er een onderzoek loopt tegen de minister. Trouwens, men is onschuldig totdat het tegendeel bewezen wordt.

De coronavirus crisis kan hierbij een les zijn, over hoe het moet aangepakt worden om in ploegverband te werken, en hoe niet.

Bron

Foto's: Archief Agência Brasil