De gulheid van de regering

GovDinh

De manier waarop minister van Economie Paulo Guedes liet merken dat hij het er niet mee eens is “dat zelfs een huishoudelijke hulp naar Disneyland reist als een lage dollarkoers dat toelaat”, werkte erg veel verontwaardiging op in de Braziliaanse maatschappij. Guedes gooide hiermee eigenlijk olie op het vuur van de stelling die al jaren lang door de arbeiderspartij gehanteerd wordt, met name dat Lula niet aanvaard werd door de elite omdat hij afkomstig is uit het arme noordoosten, en ook omdat ze (de elite) het niet pikten dat mensen uit de lagere sociale klasse mede dankzij hem (Lula) nu naast hen konden zitten in het vliegtuig. Die stelling klonk altijd al wat populistisch en belachelijk, maar zal na de ongelukkige uitspraak van Guedes zeker door velen ernstig genomen worden. De krant Folha de São Paulo zocht inmiddels even uit wat de minister kost aan vliegreisjes, met gulle hand betaald door de overheid.

Guedes krijgt, naast zijn weelderig salaris van R$ 30.900 ook nog eens een reisvergoeding van bijna R$ 8.000 per maand, dit om wekelijks van Brasília naar Rio de Janeiro te vliegen, waar hij woont. Verder krijgt hij ook nog een maaltijdvergoeding van R$ 458 uitbetaald.

De domme uitspraak van de minister, waarvoor hij zich later excuseerde, treft slechts een van de mikpunten van deze regering die een lange lijst van doelwitten heeft: journalisten, milieuactivisten, wetenschappelijke onderzoekers, professoren, studenten, diplomaten, de federale politie, belastinginspecteurs, politici, gouverneurs… Lula en de PT vieren feest. Tot nog toe raakte de arbeiderspartij geen enkel doel, maar scoorde wel door de absurde fouten en dito uitspraken van de president en zijn regering. Ze hoeven enkel maar af te wachten. Dat er nieuwe absurditeiten komen staat zo goed als vast, enkel wanneer is nog niet bekend.

Ondertussen onthult het portaal UOL Notícias hoeveel de regering besteedde aan de raadgevers, veiligheidsmensen en chauffeurs van ex-president Lula in de periode dat hij achter de tralies zat in Curitiba.

Iedere ex-president van Brazilië heeft levenslang recht op een ploeg van acht personen: 4 mensen voor persoonlijke steun en bewaking, 2 raadgevers en 2 chauffeurs. Dit leverde een prijskaartje op van R$ 847.282 in de periode tussen juni 2018 en oktober 2019, dit volgens de gegevens, verstrekt door het secretariaat van het presidentschap. Het salaris van deze medewerkers kan oplopen tot R$ 13.600 elk – indien het om militairen gaat, zoals het geval is bij de ploeg van Lula.

De raadgevers van de ex-president reageerden op de publicatie door UOL: “Het bestaan van een ploeg medewerkers voor ex-presidenten is bij wet bepaald, niet door de ex-president zelf. Die wet geldt voor alle ex-presidenten”.

Negen dagen nadat Lula werd opgepakt, op 12 april 2018, bepaalde een rechter in Campinas dat de voorrechten van de ex-president voorlopig moesten ingetrokken worden, dit na een klacht van de advocaat van de beweging MBL (Movimento Brasil Livre). Zes medewerkers werden uit hun functie ontheven op 24 mei 2018. De verdediging van Lula ging echter in beroep en het zestal kon terug aan de slag op 14 juni van dat jaar.

De anderen

Op dit moment genieten alle zes nog levende ex-presidenten van dezelfde voordelen, betaald door de belastingbetalers: José Sarney, Fernando Collor, Fernando Henrique Cardoso, Lula, Dilma Rousseff en Michel Temer. Vorig jaar liepen de uitgaves voor dit selecte clubje op tot R$ 3.880.081. De uitgaves beperken zich niet alleen tot het personeel: ook het onderhoud van de voertuigen en de brandstof worden vergoed, vorig jaar respectievelijk R$ 112.023 en R$ 13.592. Verder hebben ze ook recht op reisvergoedingen en verblijfskosten. Hieronder de totalen voor deze twee laatste items voor 2019, met Dilma Rousseff als absolute winnares. De reislustige Dilma gaf bijna zestien keer meer uit dan Fernando Henrique Cardoso.

José Sarney: R$ 58.207
Fernando Collor: R$ 232.939
Fernando Henrique Cardoso: R$ 43.675
Lula: R$ 69.482
Dilma Rousseff: R$ 697.268
Michel Temer: R$ 80.809

DRoussDilma Rousseff, een reislustige ex-president.

Politici, uit eender welk politiek segment, zouden zichzelf eerst onder de loep moeten nemen vooraleer uitspraken te doen over “huismeiden” en “elite”. Voor de gewone burger is het al lang duidelijk dat zij bij de tweede groep horen. Het argument “Het bestaan van een ploeg medewerkers voor ex-presidenten is bij wet vastgelegd” gaat dan ook niet op: wetten worden opgemaakt, gestemd en uitgevoerd door politici.

Bron 1Bron 2Bron 3

Foto's: Marcello Casal - Agência Brasil / Fotos Públicas - Fernando Donasci

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s