Governadors.jpg

In het vorige stukje werd het corrupte verleden van de arbeiderspartij opgerakeld. Het ganse verhaal hierover is, in stukjes, te vinden op de website van het tijdschrift Veja, inclusief de relatie tussen de PT en het bedrijf Odebrecht met de neergang van de rijkste vrouw in Afrika, Isabel dos Santos, dochter van de voormalige president van Angola, José Eduardo dos Santos die het land leidde van 1979 tot 2017. Hierover leest u alles op deze pagina. Interessanter echter is het heden en de toekomst van de partij die eens de belangrijkste linkse stroming vormde van Latijns-Amerika. Ondanks alles willen de ‘petistas’ nog altijd aan de leiding staan van de linkse karavaan, de oppositie, het centrum. Columniste Rosângela Bittar maakte een analyse.

Waar te lezen staat: Links moet uit zijn isolement treden en zich verenigen voor de verkiezingen van 2020 en 2022, moet gelezen worden: De linkse partijen zullen enkel ruimte krijgen als ze zich losmaken van de PT. Lula en zijn partij blijven zich hardnekkig vastklampen aan het hoofd van deze stroming, net alsof het protagonisme een onbuigzame bestemming is.

De PT, zelfs nu, na alles wat er gebeurde, wil de linkse karavaan aanvoeren, de oppositie, het centrum en eender wie die bereid is om te doen wat de grote meester beveelt, een terugkeer naar het scenario van de eerste verkiezing van Lula.

Het is hiertegen, het politieke absolutisme, ook al is het suïcidaal, dat kandidaten met nieuwe gezichten of ervaren politici openstaan voor nieuwe projecten, een overgang die door de PT verhinderd wordt. Dat is o.m. van toepassing op de huidige bewegingen van Flávio Dino (PCdoB), de gouverneur van Maranhão. Trouwens, niet alleen die van Dino, maar ook van zijn collega’s Wellington Dias (PT – Piauí), Rui Costa (PT – Bahia), Paulo Câmara (PSB – Pernambuco) e.a.

Wellington Dias predikt een dialoog met politieke acteurs buiten het linkse kamp. Naar zijn gevoel moet de PT “hun project actualiseren”, omdat de belangrijkste noden van de maatschappij niet meer dezelfde zijn als die van 30 jaar geleden. Hij herinnerde hierbij aan de samenstelling van het duo Lula-José Alencar die de verkiezingen wonnen in 2002. Alencar was een zakenman, lid van de PL, en werd net aangetrokken door de PT om de grenzen te overschrijden van de traditionele allianties van de partij. Dit hielp Lula om tegelijk te regeren voor de arbeidersklasse maar ook voor de ondernemerswereld die met hem meewerkte. Dias weergalmde met deze uitspraken de oproep van zijn collega Rui Costa (Bahia) die zich eerder al in dergelijke bewoordingen uitliet.

Flávio Dino trekt de aandacht omdat hij nu fors investeert in politieke onderhandelingen met alle betrokkenen, links Brazilië, de centrumpartijen, de PT. Hij zat ook samen met TV-presentator Luciano Huck (die een kandidatuur als president overweegt), trok naar het Lula-instituut in São Paulo, had diverse ontmoetingen met leden van de centrumrechtse partij DEM, en gaf interviews waarbij hij ervoor pleitte dat iedereen zich zou verenigen.

Gaat het hier dan om een beweging van de noordoostelijke gouverneurs. Neen. Het gaat om politici, geallieerd met de PT die een poging doen om de blokkering en morbide starheid van die partij te doorbreken. Het ontbreekt hen aan de nodige kracht om een nationaal project te leiden, vooral bij Flávio Dino die lid is van een kleine partij (de communistische PCdoB), niet beschikt over een basis in het parlement, noch over de nodige instrumenten om een wens van die omvang te realiseren.

Het gaat allemaal over gouverneurs die niet meer opnieuw kunnen verkozen worden, omdat ze reeds in hun tweede mandaat zitten. Maar er is wel een toekomst voor hen: ze kunnen invloed uitoefenen op de keuze van hun opvolger, hun naam is inmiddels welbekend waardoor ze zeker kansen maken om verkozen te worden als senator om vervolgens niet zomaar blind gehoorzaam te blijven aan de blinde hegemonie van de PT.

De ontberingen waaronder zij te lijden kregen, dankzij de uitvoerende macht, zorgden ervoor dat deze gouverneurs een beleid voerden dat in strijd was met de richtlijnen van de PT. Allemaal, zelfs de PT-gouverneurs, gingen akkoord met de hervorming van de pensioenen, ondanks de protesten van het ambtenarenapparaat. Anderzijds kan niet gezegd worden dat zij over een project beschikken om de centrumpartijen aan te trekken, kijkend naar de belangen van het land. Flávio Dino regeert met verscheidene allianties, gaande van de PT tot DEM.

Wellington Dias sloot zich aan bij de PP van Ciro Nogueira, als het ware de “heavy metal” versie van de centrumpartijen, maar die partij doorbrak reeds het onherstelbare leed dat zij beleefden met de PT. Nogueira dreigt er zelfs al mee om zelf een kandidaat te lanceren voor de Senaat, tegen Wellington in.

Een belangrijke stem binnen de PT, na die van Lula uiteraard, is die van volksvertegenwoordiger Paulo Teixeira. Deze haastte zich om de beweging van Flávio Dino in te perken, door te zeggen dat Dino gegarandeerd een rol krijgt bij de volgende presidentsverkiezingen als kandidaat vicepresident, naast Lula of Fernando Haddad. Die fraaie belofte, een poging om de gouverneur te neutraliseren, lokte echter geen enkele emotie uit.

Ciro Gomes (PDT), die reeds beschikt over een nationaal project en Lula en de PT de rug toekeerde voor dezelfde redenen waardoor leiders van andere partijen dat eveneens doen, zou een logische leider kunnen zijn om een verband te leggen tussen de tegenstrijdigheid in ideeën en acties. Het ontbrak hem tot nog toe, en nog steeds aan het juiste temperament. Gomes is rusteloos, voelt zich ongemakkelijk, en zal zijn weg opnieuw moeten uitstippelen, wil hij een kans maken in de stembussen. Er zijn tekenen die erop wijzen dat hij dat begreep. Hij onderhandelt al een tijdje met de PP en bereidt zich nu voor om allianties af te sluiten met de partij van Rodrigo Maia en ACM Neto (DEM) in diverse steden in het noordoosten. De PT neemt duidelijk afstand van DEM. Het gaat hier beslist om een initiatief in de richting van de gemeentelijke verkiezingen dat rechtstreeks verband houdt met de volgende presidentsverkiezingen, in 2022. Journalist Alberto Bombig (Estado) onthulde gisteren dat de alliantie tussen de PDT en DEM reeds een feit is in Salvador (Bahia), Fortaleza (Ceará) en in São Luís (Maranhão). Dat staat inmiddels vast en mag niet onderschat worden.

Bron

Foto's: Valter Campanato - Agência Brasil