Zeldzaam fenomeen: politici bereid om in eigen vel te snijden

Rachadinh

Te midden van alle discussies over het bedrag dat de belastingbetaler moet ophoesten om de verkiezingscampagne van volgend jaar te financieren, praten de leiders van de partijen in de Kamer over de mogelijkheid om het kiesfonds aan te vullen met een belasting van 3% op de vergoedingen en salarissen van alle politici en hun raadgevers.

De maatregel – met het objectief om in elke periode van 2 jaren ongeveer 4 miljard reais bij elkaar te harken – zou mogelijk al in voege treden in 2020, waarbij het geld beschikbaar wordt voor de financiering van de verkiezingen, een praktijk die nu in sommige kabinetten in het duister wordt toegepast. Dit laatste betreft de zogenaamde ‘rachadinhas’ (politici en/of raadgevers die een deel van hun vergoedingen voor andere doeleinden gebruiken of terugstorten aan iemand die ervoor zorgde dat zij verkozen of benoemd werden). De praktijk kreeg meer bekendheid na het onderzoek tegen gemeenteraadsleden en raadgevers in Rio de Janeiro, waaronder Fabrício Queiroz, vriend en duivel-doet-alles van de familie Bolsonaro. Bij Queiroz, een ex-medewerker van gemeenteraadslid Flávio Bolsonaro, werden verdachte verrichtingen vastgesteld via zijn bankrekening, waarna hij toegaf dat collega’s van zijn kabinet een deel van hun salaris terug op zijn rekening stortten. Volgens Queiroz werd dat geld gebruikt om informele raadgevers van Flávio te vergoeden, zonder dat deze daarvan op de hoogte was.

Het hierboven vermelde project is maakt de “rachadinha” officieel, en wordt reeds besproken bij het openbaar ministerie, aldus de krant Folha de São Paulo.

Het idee van deze nieuwe vorm van financiering komt van Luis Tibé (Avante), partijvoorzitter en leider van Avante in de Kamer: “De parlementairen zijn in hun nopjes met het idee, vooral omdat dit geen geld wegtrekt uit andere publieke projecten. De financiering komt in dit geval van de betrokkenen, zij die belang hebben bij de verkiezingen. Het gaat ook om een belachelijk kleine bijdrage”, zo zegt hij. Hij vindt niet dat de heffing iets te maken heeft met een “rachadinha”: “Het is een fonds waarbij de raadgevers vooraf al weten dat 3% van hun vergoeding zal ingehouden worden van hun salaris. Het ene heeft niets te maken met het andere. Iemand wordt verkozen of benoemd als raadgever, en het is publiekelijk bekend (wat niet het geval is met een ‘rachadinha’) dat er een bijdrage zal ingehouden worden om de verkiezingen te financieren, en dat via een wet waardoor het duidelijk is wie hier bijdraagt”.

Tibé bevestigt dat de berekeningen, uitgevoerd door technici, aantonen dat de bijdrage van 3% van de salarissen van de president, gouverneurs, senatoren, volksvertegenwoordigers, burgemeesters, raadsleden en raadgevers een bedrag zal opleveren tussen R$ 3,5 miljard en 4 miljard, bij iedere verkiezing.

De krant Folha nam contact op met drie verschillende partijleiders die, anoniem, bevestigen dat het voorstel overwogen wordt. Kamervoorzitter Rodrigo Maia (DEM) zegt dat hij vooralsnog nergens van op de hoogte is.

Tibé: “Het idee wordt goed aanvaard. Het probleem bestaat erin dat er vele andere projecten zijn, met een hogere prioriteit, die ‘gisteren’ al moesten goedgekeurd worden. Ik acht het wel haalbaar voor 2022 en daar zal ik voor vechten”.

Enkel al in het geval van de 513 verkozen volksvertegenwoordigers, elk met een salaris van R$ 33.800/maand en een maandelijkse onkostenvergoeding (in totaal) van R$ 117,7 miljoen voor het in dienst nemen (maximum) 25 raadgevers, zou deze officiële ‘rachadinha’ elke twee jaar R$ 58 miljoen opleveren. Bij de wetgevende macht gaat het ook nog om 81 senatoren, 1.059 gedeputeerden in de deelstaten en meer dan 57.000 gemeenteraadsleden, allemaal met een uitgebreid netwerk van raadgevers.

Tot in 2015 werden de verkiezingen voornamelijk gefinancierd door grote bedrijven, zoals aannemers en banken. In dat jaar verbood het hooggerechtshof STF dergelijke donaties met als argument dat die het evenwicht verstoorden tussen de verschillende kandidaten en partijen. Enkele grote financierders van de politieke wereld, zoals bouwbedrijven (denk o.m. aan Odebrecht e.a.), raakten betrokken in de grootste corruptieschandalen uit de geschiedenis van Brazilië. Hierdoor keurde het parlement in 2018 de schepping goed van een kiesfonds waarbij in dat jaar R$ 1,7 miljard belastinggeld ter beschikking gesteld werd van de kandidaten. Dat bedrag wordt nog aangevuld met R$ 1 miljard dat de politieke partijen jaarlijks toegewezen krijgen, uit het partijfonds. Diverse partijleiders in het parlement klagen erover dat dit alles onvoldoende is. Voor de gemeentelijke verkiezingen van volgend jaar zou het kiesfonds opgetrokken worden tot R$ 4 miljard. Hierover wordt de knoop doorgehakt in december, wanneer er in Kamer en Senaat zal gestemd worden over de begroting van volgend jaar.

Bron

Foto: Fabio Rodrigues Pozzebom - Agência Brasil

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s