De overleving van de PT

LulaLivre01

Senator Humberto Costa, leider van de PT in de Senaat, verklaarde tegenover de krant Estadão dat de vrijlating van Lula een directe impact zal hebben op de overleving van de partij. Hij zei letterlijk: “Wij proberen te weerstaan, overleven, een confrontatie aan te gaan met deze regering en de voorwaarden te creëren om een verkiezing tegen hen te kunnen winnen. De PT komt uit de gevangenis, net als Lula. De strijd met de slogan “Lula Livre” ging voornamelijk over de overleving van de partij”.

Costa geeft met zijn uitspraak volmondig toe dat de PT niets voorstelt zonder zijn grote roerganger. Een en ander werd gisteren bevestigd door het theater en de personencultus voor het gebouw van de federale politie in Curitiba, aan de poort waardoor Lula naar buiten wandelde, opgewacht door een enthousiaste menigte. De ex-president gaf er ook een toespraak waaruit bleek dat Lula nog steeds Lula is en, na een verblijf van 1 jaar en 7 maanden in de cel, nog steeds niet goed begrijpt waarom Brazilië nu met een extreemrechtse president opgescheept zit. Journalist Josias de Souza beschrijft Lula als een “orador prisoneiro da retórica cínica”. Een vertaling:

In die toespraak zegt de ex-president dat hij via de televisie kennisnam van de gegevens van het IBGE (Instituto Brasileiro de Geografia e Estatistica). Die gegevens tonen aan dat 13,5 miljoen Brazilianen in extreme armoede leven, met een inkomen dat lager is dan R$ 145 (€ 32) per maand.

LulaLivre-Speech

“Nadat ik opgesloten werd, nadat ze zich ontdeden van (Fernando) Haddad, ging Brazilië er niet op vooruit, maar wel achteruit”, zo verklaarde de grote PT-leider. “Het volk lijdt meer honger, het volk is werkloos of moet zich zien te redden zonder een getekend arbeidsboekje. Het volk werkt met Uber, of brengt pizza’s aan huis, het volk werkt zonder gerespecteerd te worden”.

Lula vergat om te herinneren – of herinnerde zich eraan om het te vergeten – dat de gegevens van het IBGE gaan over het jaar 2018, en dus niets te maken hebben met de regering van Jair Bolsonaro, de rivaal die hij beschuldigt van fraude om de verkiezingen te kunnen winnen van zijn pupil Haddad. Het gevaar van het verkondigen van halve waarheden schuilt erin dat de spreker de andere helft, bestaande uit onwaarheden, kan privilegiëren.

Lula vergat bijvoorbeeld een belangrijk detail van diezelfde gegevens te vermelden: het leger van de extreme armen groeit gestaag aan sinds 2014, het jaar waarin Dilma Rousseff de Braziliaanse economie in de chaos deed belanden. De ‘talentvolle gerente’ van Lula deelde de kaarten uit tussen 2013 en 2016, een periode waarin de economie met 6,8% achteruitging. Dankzij de “banen scheppende regering” van Dilma, ging het werkloosheidscijfer van 6,4% naar 11,2%, en dat zijn 12 miljoen werklozen.

In 2014, toen Lula Dilma op zijn schouders hees voor een tweede mandaat, waren er slechts twee ondernemingen die het erg goed deden in Brazilië: de corruptie en de incompetentie van de regering. Die twee fenomenen vervolmaken het werk van Lula: het was onder zijn regeringen dat de ‘mensalão’ en ‘petrolão’ schandalen geboren werden. Het was ook hij die altijd verkondigde dat Dilma een fenomeen was op het vlak van administratie, een voorbeeld.

In een ander fragment van zijn toespraak werden zijn ‘tegenstanders’, procureur Deltan Dallagnol en (toenmalige) rechter Sérgio Moro aangevallen. Het ging volgens Lula om “schurkenstreken, uitgevoerd door het rotte deel van de Braziliaanse maatschappij: de rotte zijde van het gerecht, de rotte kant van het openbaar ministerie, de federale politie en de Receita Federal (fiscus). Zij bewapenden zich en deden alles om links Brazilië, de PT en Lula te criminaliseren”.

Het klopt dat er delen van de politiek gecriminaliseerd werden. Maar wie de activiteiten criminaliseerden, waren criminele politici. De staatskoffers werden geplunderd door linkse fanatici van de PT, en hun rechtse trawanten uit partijen als de MDB en PP. En dat had niets te maken met ideologie, noch links, noch rechts. Het ging om de honger naar geld, geld van de belastingbetalers.

Bij het Lava Jato onderzoek keerden er delen van dat geroofde geld terug, andere delen werden geconfisqueerd. De cijfers vormen het monetair bewijs van de ontbindingsfase die de Braziliaanse staat bereikte in het PT-tijdperk.

Lula liet zich meeslepen door de uitbundigheid van zijn vrijlating en liet merken dat hij niets leerde gedurende de 580 dagen van opsluiting. Indien hij deze weg blijft volgen, dan zal hij de kiezers er uiteindelijk van overtuigen dat het, in het geval van de PT, niet gaat om zelfkritiek, maar wel om een autopsie.

Bron 1Bron 2

Foto's: Fotos Públicas - Gibran Mendes - CUT

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s