Bolso-300-dias

Het hervormingsplan van minister van economie Paulo Guedes, waarvan gisteren al enkele punten aan bod kwamen in een vorig bericht, wil de logica van de overheidsuitgaven veranderen. Het plan, met de ambitieuze naam “Plano mais Brasil” (letterlijk vertaald ‘Plan meer Brazilië’), stelt een decentralisatie voor van de middelen aan deelstaten en gemeenten, waardoor een deel van de budgettaire beperkingen wordt beëindigd, en de salarissen van overheidspersoneel worden verlaagd. Het gaat om een reeks voorstellen, bestemd voor verschillende fronten, voorstellen die onderhevig zullen zijn aan de artillerie van het parlement, gevoelig voor lobbyen door bedrijven.

Een van de voorstellen is het zogenaamde ‘federale pact’ dat de fiscale regels herziet en in de komende 15 jaren 400 miljard dollar aan olie-inkomsten injecteert in deelstaten en gemeenten. Een erg controversiële maatregel is de vermindering van belastingvoordelen (subsidies en vrijstellingen), van het huidige 4,4% van het bruto binnenlands product – ongeveer R$ 300 miljard – tot een maximum van 2% vanaf 2026. Een andere controversiële ingreep is een verplichte fusie van kleine gemeentes (minder dan 5.000 inwoners) met een grotere buurgemeente.

De regering mag zich echter voorbereiden op tegenstand. Het parlement zal heel zeker niet alles goedkeuren wat voorgesteld wordt, of toch niet zonder een aantal wijzigingen. Vooral het uitsterven van ongeveer 1.200 gemeenten met minder dan 5.000 inwoners en met inkomsten die minder dan 10% bedragen van hun omzet, zal op een haast onoverkomelijke weerstand botsen.

Het Braziliaanse parlement is bevolkt met volksvertegenwoordigers en senatoren die zichzelf beschouwen als ‘municipalistas’. Ondanks dat een aantal onder hen niet eens goed weten wat dat betekent, beseffen ze maar al te goed dat ze de steun nodig hebben van burgemeesters om verkozen te worden. Een komaf maken met meer dan duizend gemeenten, is een komaf maken met meer dan duizend burgemeesters, vice-burgemeesters, ongeveer 12.000 mandaten van gemeenteraadsleden, allemaal belangrijke steunpilaren bij een verkiezing. Dat is dan nog gerekend zonder ambtenaren, kiezers die hun baan kunnen verliezen. Kamervoorzitter Rodrigo Maia (DEM) liet al doorschemeren dat hij denkt dat er andere bedoelingen verborgen zijn achter dit voorstel.

President Bolsonaro is absoluut totaal afhankelijk van de steun van de voorzitters van Kamer en Senaat. Zonder de nodige basis in het parlement, en een interne oorlog in zijn eigen partij (PSL), zal de kapitein het moeten hebben van de goodwill van beiden, net zoals dit het geval was bij de goedkeuring van de hervorming van sociale zekerheid en pensioenen, een verhaal dat tien maanden aansleepte en waarbij de regering flink wat toegevingen moest doen.

Intussen zijn de omstandigheden veranderd. Rodrigo Maia is niet te spreken over de houding van de minister van economie m.b.t. de fiscale hervorming. Paulo Guedes geeft dan weer de indruk dat hij hij eist dat er wat gedaan wordt. Een ander thema dat de debatten in Kamer & Senaat zal verhitten, zijn de voortdurende crisissen die Bolsonaro en zijn zonen uit het niets toveren. Nogal wat leiders in het parlement beginnen verschijnselen te tonen van vermoeidheid omtrent de crisisfabriek van de Bolsonaro-clan. Het feit dat de regering de eerste driehonderd dagen van de ambstermijn achter de rug heeft, noch de slogan ‘Recuperando a Confiança’ (het vertrouwen herwinnend) veranderen daar iets aan, integendeel.

Bron

Foto: Fotos Públicas: Alberto Ruy - MInfra