F-Collor

Ex-president Fernando Collor (foto boven, rechtstaande), momenteel senator, stond een interview toe aan de krant “Correio Braziliense” waarin hij vergelijkingen maakt tussen zijn regering en die van Jair Bolsonaro en zegt “dat hij die film al gezien heeft”. Collor vermeed het om te praten over een mogelijke impeachment procedure zoals o.m. diegene die leidde tot eigen afzetting in 1992. Hij ziet wel enkele karakteristieken die hij zelf beleefde tijdens zijn tijd als president.

“Kijk, als het zo verdergaat, zie ik geen enkele mogelijkheid opdat deze regering het zou volhouden. Wat er gaat gebeuren weet ik niet. Maar als er niets verandert, dan maakt deze regering geen kans om de volle periode uit te zitten”, zo zei hij.

Collor trad af in september 1992, zonder zelfs een termijn van drie jaar af te maken (de normale ambtstermijn van een president in Brazilië bedraagt 4 jaar). Volgens hem bestond zijn grootste vergissing erin om geen goede relatie te hebben opgebouwd met het parlement en met de politieke klasse, een situatie die hij nu ook herkent in de regering Bolsonaro.

“Het is een film die ik al eerder zag, ook al zijn er wat verschillen tussen het begin van zijn regering, en de mijne destijds. Bepaalde episodes en gebeurtenissen maken mij echter zorgen, en misschien kunnen er geen overeenkomsten gevonden worden door het slecht uitgevoerde mandaat van de president van de republiek, te beginnen door het gebrek aan belangstelling om een stevige basis op te bouwen in het parlement. Vertrekkende van het principe dat, zonder een meerderheid in Kamer en Senaat, er niet kan geregeerd worden, is dat een ‘condicio sine qua non’ in een presidentiële regime, maar ook in een parlementair regeringssysteem. In een klimaat van de onmogelijkheid om te kunnen regeren, kan van alles gebeuren. Ik maakte dezelfde fout en zie dezelfde onbezorgdheid. Een president moet begrijpen dat hij de politieke leider is van een natie, en hierdoor de plicht heeft om aan politiek te doen via de grondwettelijke wegen, met politieke partijen en met politici. Deze gouden regel in een democratisch proces negeren, is nonsens”

Collor zei ook dat hij zichzelf als een ‘superman’ beschouwde toen hij verkozen werd: “Een dergelijke overwinning, ook al is het een nipte overwinning, geeft een mens eerst het gevoel ‘Nu kan ik alles, nu vorm ik de meerderheid, alle anderen moeten doen wat ik hen opdraag, aan mijn wensen voldoen’. Dat is een vergissing, en dat is wat er nu gebeurt”, zo vindt hij.

Hij vindt eveneens dat Bolsonaro dat Bolsonaro verkeerd handelt door geen verzoenende toon te gebruiken: “Dat is een gevaar. De president maakt een grote fout, naar mijn gevoel, wanneer hij zich richt tot slechts 15%, 20% van de bevolking, de zogenaamde pure Bolsonaristas. Zij vertegenwoordigen niet de ganse Braziliaanse maatschappij”.

Fernando Collor maakte tenslotte ook een vergelijk tussen de PSL (de partij van Bolsonaro -voor hoelang nog?) en zijn eigen partij van destijds, de PRN: “Er bestaat inderdaad een vergelijk. De kiezers bezorgden hem niet alleen het presidentschap, maar ook nog eens een groep van 53 volksvertegenwoordigers. Hiervan vertrekkend is het mogelijk om een meerderheid op te bouwen. In plaats daarvan schept hij een enorme verwarring, roept nu zelfs de hulp in van de procureur-generaal om de rekeningen van zijn partij uit te pluizen en verdachtmakingen te uiten over de partijvoorzitter (volksvertegenwoordiger Luciano Bivar). Deze film, ik herhaal het, heb ik al gezien.

Fernando Collor

Fernando Affonso Collor de Mello (70) is een Braziliaans politicus. Hij staat vooral bekend als de 36ste president van het land. Hij was in ambt van 15 maart 1990 tot 29 december 1992 en was daarmee niet alleen de eerste president van het land na de terugkeer van de democratie, maar hij is ook de jongste president die het land ooit heeft gehad.

Collor werkte als journalist voor het Jornal do Brasil. Hij begon zijn politieke carrière als afgevaardigde in het parlement. Vervolgens werd hij burgemeester van de stad Maceió en als kandidaat voor de PMDB werd Collor bij de parlementsverkiezingen van 1986 gekozen tot gouverneur van Alagoas. In die tijd was hij ook president van de voetbalclub Centro Sportivo Alagoano. Collor stond bekend als een elegante, atletische en jonge geest. De toenmalige president van de Verenigde Staten van Amerika, George H.W. Bush, noemde hem al de “Indiana Jones van Latijns-Amerika”.

In het begin van de jaren 90 werd Collor tot president gekozen. Hij kwam uit voor de kleine, rechtse partij PRN (Partido da Reconstrução Nacional) en baseerde zijn campagne vooral op de strijd tegen de inflatie. Hij won in twee rondes van de toenmalige presidentskandidaat Luiz Inácio Lula da Silva.

Zijn beleid was gebaseerd op het neoliberalisme en werd vanaf de eerste dag gekenmerkt door de harde aanpak van de inflatie. In het begin leek het effectief te zijn, maar in het jaar dat volgde bleek dat juist het tegenovergestelde effect werd behaald. In 1991 werd door Collors broer Pedro bekendgemaakt dat Fernando’s politiek doordrenkt was van de corruptie. Toen dit bekend werd, stelde het Congres een onderzoek in en gingen de mensen de straat op om zijn afzetting te eisen. In september 1992 werd Collor uit zijn functie ontheven, en in december van datzelfde jaar trad hij ook daadwerkelijk af. In die periode was er al een nieuwe president aangesteld, Itamar Franco, Collors toenmalige vicepresident.

Collor werd door het Congres schuldig bevonden en werd voor 8 jaar uit zijn politieke functies ontheven. In 2002 stelde hij zich nog wel verkiesbaar voor het gouverneurschap van Alagoas, maar dat lukte niet. In 2006 werd hij verkozen als senator. Momenteel is hij lid van de partij PROS (Partido Republicano da Ordem Social – centrum-links).

Bron

Foto: Fotos Públicas - Marcos Oliveira