Geha(c)kte republiek

FP-Hackers

Brazilië kan al lang niet meer beschouwd worden als een bananenrepubliek, maar vandaag wel als een geha(c)kt land. Zelfs de president werd het doelwit van de criminelen. Het gaat hier niet om het afluisteren van telefoongesprekken, op bevel of met toelating van het gerecht, maar wel om hackers die de telefoons binnendringen om allerlei (bank)gegevens te roven, of om privé gesprekken via een app als Telegram te kopiëren. Bij dit laatste gaat het niet om het beroven van bankrekeningen, maar wel om andere doeleinden, mogelijk politieke, mogelijk ook niet.

Elke nieuwe ontdekking is verrassend, verbazend: de realiteit overtreft de fictie. Het begint te lijken op een spannende politiefilm, een drama en bijwijlen zelfs op een slapstick-komedie. Ondertussen zijn er nog steeds miljoenen werklozen in Brazilië die zich afvragen hoe ze de eindjes aan elkaar gaan knopen, dit terwijl ze overdonderd worden door een kleine en waanzinnige ideologische en kinderachtige oorlog tussen een in de hoek geduwd links waar de werkelijkheid nauwelijks doordringt, en tussen een zwakzinnig maar gedurfd rechts, vol van zichzelf.

Wanneer een groepje hackers het lef heeft om de telefoons en de gesprekken van de president van de republiek binnen te dringen, die van de voorzitters van Kamer en Senaat, de procureur-generaal van de republiek, ministers van het hoogste gerechtshof STF, rechters van het Superior Tribunal da Justiça, de ministers van justitie en die van financiën, de leider van de regering in het parlement… begint men te denken dat niets meer onmogelijk is. In het begin van dit onderzoek was de federale politie ervan overtuigd dat het doelwit voornamelijk bestond uit de leiding van de Lava Jato werkgroep. Maar zoals inmiddels duidelijk werd, het gaat veel verder.

De biografie van de vier hackers is allesbehalve indrukwekkend. Het gaat heus niet om genieën op het vlak van informatica, opererend op internationaal vlak, noch om een gesofisticeerde bende, in dienst van de regering of een of andere grote multinational. De leiding van de drie machten, de instituten, mogelijk zelfs strategische posities en verzegelde informatie, werden mogelijk overgeleverd aan een cyberbende uit de achtertuin, een ontoelaatbare kwetsbaarheid.

Walter Delgatti, een van de vier, bijgenaamd “Vermelho” (rood) en blijkbaar de leider en zelfs de mentor van de criminele acties, is een kruimeldief met een beschreven strafblad: diefstal, oplichterij, vervalsing van documenten. De bankrekeningen van de anderen vertonen financiële verrichtingen, grote bedragen die hun normale inkomsten ruim overstijgen. Het gaat hier duidelijk om klein grut, maar wel in staat om het centrum van de Braziliaanse machten aan te vallen, en om veel twijfels te zaaien.

Net op dit punt wordt de vermenging van de verschillende versies gevaarlijk, en kan er geprofiteerd worden van de ontstane verwarring en zelfs angst om een partijpolitiek ingrediënt toe te voegen en beschuldigingen te uiten aan het adres van de arbeiderspartij. Het is echter te vroeg voor dergelijke conclusies.

De vier gearresteerden vormen een te kleine vangst om beschouwd te worden als de enigen, of zelfs de belangrijkste verantwoordelijken voor een aanval van deze omvang op de drie machten. Het is niettemin vooralsnog onmogelijk om het besluit te trekken dat ze alleen handelden om de geroofde informatie door te geven of te verkopen aan geïnteresseerde partijen, ofwel op bevel handelden van bepaalde groeperingen die de boel in brand willen steken, de instellingen laten imploderen of gewoon een crisis willen veroorzaken.

De afmetingen van die crisis zijn voorlopig onmeetbaar. De ontdekking dat de telefoons van minstens duizend hoge personaliteiten werden gehackt, viel zeker niet in goede aarde bij de getroffenen. Kamervoorzitter Rodrigo Maia klaagde er al over dat de namen van de getroffenen gelekt werden, iets wat hen bloot stelt aan alle mogelijke gevolgen. Ten tweede, en dat is ernstiger, zou minister van justitie Sérgio Moro, de slachtoffers geïnformeerd hebben dat het gehackte materiaal zal vernietigd worden, om hun privacy te garanderen. Dit werd bevestigd door de voorzitter van het Superior Tribunal da Justiça, João Otávio de Noronha, via een nota. Een dergelijke beslissing kan echter niet door de minister genomen worden omdat het onderzoek niet onder zijn jurisdictie valt. En zelfs als dat wel het geval zou zijn, dan nog zou het gaan om het vernietigen van bewijzen.

De federale politie liet weten, eveneens via een nota, dat het in beslag genomen materiaal zal behouden blijven, en dat het aan de bevoegde gerechtelijke instanties toekomt om te bepalen wat er later mee zal gebeuren. Ze geven wel toe dat vernietiging een van de opties is.

Het is zonder meer duidelijk dat het bekendmaken van de inhoud van de gesprekken van 1.000 hooggeplaatsten, erg veel politieke verwarring kan veroorzaken. Aangezien vrijwel alles in Brasília vroeg of laat komt bovendrijven, is een crisis onvermijdelijk. De vraag is niet of die er komt, maar wel wanneer.

De oppositie ziet een ander probleem in de uitspraak van Sérgio Moro. De vernietiging van het in beslag genomen materiaal zou de minister namelijk goed uitkomen omdat er ook gesprekken tussen hem en leden van het Lava Jato onderzoeksteam bij betrokken zijn, gesprekken waarbij zou blijken dat Moro en de officieren van justitie hun taken zouden geëxtrapoleerd hebben.

Het gerecht zal naar alle waarschijnlijkheid de vernietiging van het in beslag genomen materiaal tegenhouden. Minister Marco Aurélio Mello van het STF positioneerde zich al tegen de mogelijke ingreep omdat hij vindt dat enkel het gerecht dat kan toestaan.

Bron 1Bron 2

Illustratie: YouTube

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s