Moro is chagrijnig

Sergio-Moro-M-C-ABr

Er schuilt waarheid in de uitspraak van cineast José Padilha die tijdens een persconferentie over de lancering van deel II van de serie O Mecanismo zei: “Sérgio Moro, indien hij intelligent is, moet erg veel spijt hebben van de keuzes die hij maakte. De voormalige rechter transformeerde van een nationale held naar een salami die in schijfjes gesneden werd, vervolgens opgediend aan de centrumpartijen om de hervorming van de sociale zekerheid erdoor te krijgen”.

Moro, geplaagd door maatregelen die hij moet doorslikken, hem opgelegd door de president, dacht al aan opstappen maar wordt tegengehouden door zijn eigen droom, met name minister worden bij het hoogste gerechtshof van het land, het STF (Supremo Tribunal Federal).

Toen hij vorig jaar door Bolsonaro uitgenodigd werd om minister van justitie te worden, liet Moro al verstaan dat hij een zetel ambieerde in het STF. Bolsonaro antwoordde daarop dat hij dat nog niet kon aanbieden, maar wel om het ministerie van justitie te leiden als een soort superminister. Moro aanvaarde het aanbod, als aanloop naar de dag dat minister Celso de Mello, decaan van het STF, op verplicht pensioen zou gaan (in 2020). Moro werd gewaarschuwd door een vriend: “Het probleem bestaat erin dat een minister van justitie veel werkt in een gebied waar de president weinig of geen tolerantie vertoont, en dat er veel zal moeten doorgeslikt worden waardoor het wachten op die vacante zetel in het STF wel eens te lang zou kunnen duren”. Moro reageerde nuchter: “Ik heb mijn limieten. Als ik het niet volhou, dan neem ik ontslag”.

De bekende Braziliaanse uitdrukking “Engolir um sapo” (een kikker doorslikken, iets horen of aanvaarden wat je allesbehalve leuk vindt) is zeker van toepassing voor de voormalige rechter, in de eerste vier maanden van zijn nieuwe ambt. Hij liet zich al enkele malen ontvallen (in nauwe kringen) dat als het zo doorgaat, hij zijn conclusies zou trekken en terugkeren naar zijn persoonlijke leven. Moro was herhaaldelijk het slachtoffer van druk, uitgeoefend door parlementairen, van mensen uit regeringskringen, en van onbegrip door zijn eigen president. In dat geval kan hij niet terugkeren naar de federale justitie (hij bood er immers zijn ontslag aan om minister te worden), maar zou naar Harvard kunnen gaan om er een tijdje te studeren, ofwel een advocatenkantoor opstarten, samen met zijn echtgenote Rosangela die ook advocate is.

Moro leed deze week nog een ernstige nederlaag nadat de commissie die de voorlopige maatregel (medida provisória) m.b.t. de administratieve hervorming bestudeert, besloot om COAF* weg te halen van zijn ministerie en het orgaan weer onder te brengen onder het toezicht van het ministerie van economie. Dit was een koude douche voor de minister die rekende op het werk van dit orgaan om zijn strijd tegen de georganiseerde misdaad te verstevigen.

Zijn eerste teleurstelling kreeg hij al te verwerken in januari. Bolsonaro garandeerde toen dat mensen wapens in huis mochten hebben. Moro was daartegen maar zei dat dit een verkiezingsbelofte was van de verkozen president en dat hij er geen commentaar zou geven. Toen Bolsonaro besloot dat iedereen tot vier wapens kon kopen, was hij nog meer teleurgesteld. Moro vond twee wapens al erg veel. Maar hij kon niet anders dan zwijgen en doorslikken. Bolsonaro bepaalde ook dat in het anti-misdaad plan van Moro, politiemannen niet vervolgd kunnen worden indien zij iemand doden tijdens hun diensturen, dit door de zogenaamde “uitsluiting van onwettigheid”. Moro zei: “Ik denk dat het een ideale situatie zou zijn dat de bandiet opgepakt wordt door de politie die dan levend weer naar huis kan”. M.a.w. niemand hoeft niemand te doden.

Nadien kwam een andere frustrerende periode. Zijn anti-misdaad project werd in februari ingediend bij de Kamer. Kamervoorzitter Rodrigo Maia liet weten dat de prioriteit naar de hervorming van de pensioenen zou gaan. Beiden kwamen in botsing. Maia: “Moro is een dienstmeisje van Bolsonaro”. Moro sloeg terug en werd zelfs geholpen door gemeenteraadslid Carlos Bolsonaro die twitterde “Waarom loopt Maia er zo zenuwachtig bij?” , insinuerend dat dit was omdat Maia’s schoonvader, ex-minister Moreiro Franco, net opgepakt werd door de federale politie in het kader van het Lava Jato onderzoek.

Vorige week was het weer prijs. De president kondigde aan tijdens een landbouw evenement in Ribeirão Preto, dat landbouwers zich mogen verdedigen tegen een eventuele invasie van hun gronden met een vuurwapen. Moro, een echte jurist, kon hiermee niet akkoord gaan en dacht eraan om zijn ontslag te geven. Opnieuw werd hij tegengehouden door zijn eigen ambitie, met name de zetel bij het STF. In een recent interview door een Portugese krant liet hij zich ontvallen dat een dergelijke zetel gelijkstond met het winnen in de loterij.

De vraag is: hoeveel kikkers zal de minister nog slikken vooraleer hij opstapt?

*Wat is COAF?

Het orgaan, voluit ‘Conselho de Controle de Atividades Financeiras’ ontstond in 1998 tijdens de regering van Fernando Henrique Cardoso, om op te treden in de strijd tegen het witwassen. De wet werd geactualiseerd in 2012, tijdens de regering van Dilma Rousseff.

Na de oprichting werden bedrijven verplicht om verdachte activiteiten te melden aan de raad van COAF. Het orgaan is, sinds de oprichting, gelinkt aan het ministerie van financiën. De huidige regering koppelde COAF aan het ministerie van justitie, geleid door ex-rechter Sérgio Moro. De leden van de raad komen ook uit andere organen: Abin (Braziliaanse geheime dienst), de centrale bank, CVM (Comissão de Valores Mobiliários), het ministerie van transparantie, de federale politie, het ministerie van justitie, buitenlandse zaken, de procureur-generaal van de fiscus…

Wat doet COAF?

Naast het orgaan bestaan ook het begrip “pessoa obrigada”, ondanks de naam verwijzend naar financiële instellingen zoals banken, maar ook bedrijven die handeldrijven in dure items zoals juwelenhandels, autohandelaren of andere luxe-goederen. Zij zijn verplicht om verdachte transacties te melden aan de raad via elektronische weg, met speciale aandacht voor “pessoas politicamente expostas”, t.t.z. politici met een mandaat en/of kaderleden in de publieke administratie. Indien de “pessoas obrigadas” niet aan deze verplichtingen voldoen, kunnen boetes opgelegd worden tot 20 miljoen reais.

Er bestaan twee vormen om een verdachte operatie te identificeren. De eerste is automatisch en wordt gemeld indien de financiële verrichting voldoet aan een aantal parameters. Maar de bedrijven moeten ook op eigen initiatief melden wanneer een bepaalde operatie als verdacht kan beschouwd worden. Om een idee te krijgen: COAF ontving vorig jaar, tussen januari en november, 2,8 miljoen meldingen.

Bankinstellingen zijn onderworpen aan de richtlijnen van de centrale bank. Die zeggen dat iedere verrichting, stortingen, overschrijvingen of afhalingen van meer dan R$ 50.000 moet gemeld worden. Die limiet werd recentelijk verlaagd, tot 2017 was dat nog R$ 100.000.

Handelaars van luxe-goederen zijn verplicht om iedere verkoop van meer dan R$ 10.000 te rapporteren, alsmede indien de client meer dan R$ 30.000 beweegt in een periode van zes maanden.

Bron

Foto: Marcelo Camargo - Agência Brasil

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s