Brazilië verkeert in schok

Bruma6

Indien de jongere Braziliaanse generatie over twintig of dertig jaar gevraagd wordt wat ze zich herinneren van het begin van 2019, dan zullen ze antwoorden: 339 doden en vermisten na de dambreuk in Brumadinho, tien jonge voetbaltalenten verkoold in een brand in een trainingscentrum van de club Flamengo, zeven dodelijke slachtoffers na een noodweer van zelden geziene kracht in Rio, 13 doden na een brutaal vuurgevecht tussen de politie en jeugdige drugsdealers in de wijk Santa Tereza, een president van de republiek die al 14 dagen in een hospitaal verblijft na een aanslag op zijn leven met een groot keukenmes, vorig jaar in oktober, de populairste ex-president van Brazilië in de geschiedenis van het land, opgesloten in een cel wegens corruptie en net opnieuw veroordeeld, en een Senaat die vorige week tijdelijk in een circus veranderde tot afgrijzen van vele Braziliaanse burgers die het allemaal live op de televisie konden volgen.

Brazilië staat perplex, geïrriteerd en zonder animo. Raquel Dodge, de procureur-generaal van de republiek vatte het zo samen: “Wij zijn getuigen van gebeurtenissen en rampen die voorspelbaar zijn en vermeden konden worden; wij dienen hiervoor attent te zijn”.

De grootste van alle opgesomde tragedies is de ontdekking dat al die dodelijke slachtoffers perfect vermeden konden worden indien iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid zou nemen in zijn eigen functie.

Wat betekent Brumadinho? In zekere zin een verbazingwekkende herhaling van de misdaad van Mariana waar de publieke sector, privé bedrijven en wetgevers zich verenigen in een macabere wals van verwaarlozing, nalatigheid en mogelijk zelfs van een diepgewortelde corruptie. Een verouderde dam, slecht toezicht, gebrekkige inspectie, in de wind geslagen waarschuwingen en personeelsgebouwen als kantoren en refter als rechtstreeks doelwit. Probeert u zich maar eens voor te stellen hoe het is om bedolven te worden onder een laag modder van wel 10m hoog. Hoe moeten de ouders, kinderen, broers, zussen, grootouders, vrienden en collega’s van de slachtoffers hiermee omgaan?

IMLFamilieleden van omgekomen jonge voetballers gaan naar het IML voor de herkenning van stoffelijke resten.

Wat betekent de brand in de Ninho do Urubu (naam van het trainingskamp, letterlijk vertaald gierennest)? In zekere zin een verbazingwekkende herhaling van de brand in de nachtclub Kiss, in Santa Maria, Rio Grande do Sul (op 27 januari 2013). Een aantal veelbelovende jonge atleten worden samen gestouwd in lokalen van twijfelachtige aard, in een gesloten omgeving, zonder uitbatingsvergunning, zonder controle. Het CT (Centro do Treinamento) Flamengo legde een uitbatingsverbod uit 2017 gewoon naast zich neer. Probeert u zich maar eens voor te stellen hoe het is voor de ouders, broers, zussen, grootouders, vrienden en collega’s van de slachtoffers om te vernemen dat die veelbelovende crack, nog een puber, verkoold werd.

SheratonGasten van het bekende hotel Sheraton, tijdelijk buiten dienst na de hevige storm, trekken tevoet naar andere oorden nadat de doorgang via de Avenida Niemeyer werd vrijgegeven. Zij kwamen er nog goed vanaf.

Wat betekent die haast allesverwoestende storm in Rio de Janeiro waardoor in het totaal zeven mensen het leven verloren? Een aangekondigd verhaal van instortingen, verwoestingen en doden dat zich ieder jaar herhaalt, iedere zomer, bij haast elke storm, verpakt in de onbekwaamheden van de overheid, het gebrek aan opvoeding van de bevolking (die nog altijd afval op straat gooit waardoor rioleringen verstopt raken en straten in kolkende rivieren veranderen) en vergissingen die vereeuwigd werden. Stelt u zich de ouders, broers, zussen, kinderen, grootouders, vrienden en collega’s van de slachtoffers voor, verdronken in het regenwater, verstikt, onmachtig om te reageren.

Wat betekent de dood van de 13 jonge bandieten op de morro (heuvel) van Santa Tereza? Ze waren tot op de tanden gewapend. Steeds gewaagder verschansten ze zich in een bunker om de confrontatie met de politie aan te gaan. Resultaat: ze werden uitgeroeid in de grootste moordpartij op criminelen sinds 2007 in Rio. De werkelijkheid: geweld dat (andermaal) uit de hand liep. Er wordt niet gevochten tegen de oorzaken, men elimineert de gevolgen. Op die manier zullen er nog miljoenen misdadigers moeten gedood worden. Een bloedbad. Probeert u zich maar eens voor te stellen hoe het is voor de ouders, broers, zussen, grootouders, vrienden en collega’s van de slachtoffers: achter elk van deze laatsten gaat een verhaal schuil van een kind zonder toekomst.

Alle Brazilianen, moeders, vaders, kinderen, broers, zussen, partners, vrienden collega’s van de slachtoffers van deze collectieve tragedies, vragen zich af: Waar liep het fout, wat deden wij verkeerd? Er zijn veel antwoorden maar één zaak is zeker: de vertegenwoordigers van het Braziliaanse volk, de mensen die in dienst staan van de bevolking en iedereen die dat volk dient te beschermen had het te druk met de strijd tegen hun eigen tegenstanders waardoor er te weinig aandacht werd besteed aan de veiligheid en het welzijn van de mensen.

In de oorlog tussen rechts en links – die niet eindigde, integendeel nog verergert – zijn de winnaars bekend: verwaarlozing, incompetentie, corruptie en straffeloosheid. Brazilië verkeert in schok.

Tekst: Eliane Cantanhêde – Columniste bij de krant Estadão – Bron

Foto's: Fernando Frazão - Tânia Rêgo - Agência Brasil - Gaspar Nobrega / SOS Mata Atlântica

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s