Donkere wolken boven CUT

Vagner-Freitas

Vagner Freitas, een van de belangrijkste vakbondsleiders van Brazilië, liet zich opmerken in 2015 tijdens een toespraak in het presidentiële paleis (de tweede ambtstermijn van Dilma Rousseff die toen tegen een impeachment proces aankeek). Hij verklaarde toen zonder blikken of blozen dat de Braziliaanse bevolking de straat moest opgaan met wapens in de handen, om het mandaat van Dilma te verdedigen. Dat gebeurde echter niet. Enkele maanden geleden kondigde hij aan dat hij bereid was om de leider te worden van een opstand indien Jair Bolsonaro de verkiezingen zou winnen en president zou worden. Het leger van deze vakbondsleider slaagt er tot nog toe enkel in om mensen te doden door hen te doen gieren van het lachen.

Zijn vakbond CUT (Central Única dos Trabalhadores) gaat weldra het gebouw verlaten waar zij al 23 jaar lang een hoofdzetel hebben, in de wijk Brás, São Paulo. Zij zullen verhuizen naar een wat meer bescheiden gebouw, in het centrum van de stad.

Het besluit om het gebouw van hun hoofdzetel te verkopen kwam er op het einde van juli. De waarde van het gebouw van zeven verdiepingen wordt geschat op R$ 40 miljoen. De koper is de evangelische kerk “Igreja Mundial do Poder de Deus”, van de zelfverklaarde apostel Valdemiro Santiago. De deal is nog niet helemaal rond maar Freitas besloot al om te verhuizen. Het einde van de verplichte vakbondsbijdrage heeft hier alles mee te maken. De toekomst onder een regering van Jair Bolsonaro belooft nog meer onaangename wijzigingen voor het clubje, zichzelf in leven houdend met de miljoenen die hen uitgekeerd werden.

De arbeiderspartij PT, geboren uit de stakingen van de metaalarbeiders in de regio ABC Paulista op het einde van de militaire dictatuur, is noch meer noch minder de vakbond CUT die aan de macht kwam. Vakbondsleider Lula hing het presidentiële lint om in 2002 en de syndicalisten kregen vrije toegang in de hoofdstad Brasília. Plots was het niet meer nodig om de straat op te gaan. Met de komst van Dilma verdween de intimiteit tussen de regering en de vakbond. Dilma zorgde voor een zekere afstand tussen beiden, met wederzijds respect.

Na haar afzetting zorgde opvolger Michel Temer voor een hervorming in de arbeidswetgeving. De inkomsten van de vakbonden kregen een ernstige opdoffer door het afschaffen van de verplichte syndicale bijdrage. CUT was daar in principe niet tegen, maar het ging wel erg snel, té snel. Tussen januari en augustus 2017, voor de hervorming, kreeg deze vakbond (om te zwijgen over de vele anderen) R$ 54 miljoen uitgekeerd. Dit jaar kregen ze slechts 2,5 miljoen. Ontslagen konden niet meer voorkomen worden: 65 mensen werden afgedankt, ongeveer 45% via een afdankingsplan.

Een ander scenario dat de situatie van de vakbonden verplicht om dingen te doen die ze nooit voorheen deden, is de massale vermindering van hun leden. In de grote steden wijzigt de tewerkstelling van de industrie naar de diensten. Ooit waren 1 miljoen bankbedienden lid van een vakbond, vandaag blijven er nog 470.000 over. In 2010 waren er nog 110.000 metaalarbeiders; vandaag hooguit 70.000.

CUT, en ook de andere vakbonden, zullen zich niet alleen moeten aanpassen, maar worden nu verplicht om zichzelf opnieuw uit te vinden.

Bron

Foto: Roberto Parizotti

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s