Hoezo vernieuwing?

Tegel

Minstens zeven op tien Brazilianen hebben geen vertrouwen meer in politieke partijen. De ontgoocheling in politici ging omhoog sinds de protesten van 2013. Alles wijst erop dat een vernieuwing zal uitblijven voor andere verkiezingen, in de komende jaren, “se Deus quiser” (indien God het wil).

Carlos Pereira, een politieke wetenschapper bij de stichting Getúlio Vargas: “Het is volkomen normaal dat een burger de politiek begint te verafschuwen wanneer hij geconfronteerd wordt met corruptieschandalen van dergelijke afmetingen. Het gevaar bestaat dat alle politici als corrupt beschouwd worden, dat het “allemaal één pot nat is”. Hieruit volgt al snel de idee dat een democratie niet in staat is om de problemen van de maatschappij op te lossen”.

De oproepen tot matiging van oudgedienden als Fernando Henrique Cardozo en zelfs van de Amerikaanse ex-president Bill Clinton, vinden geen gehoor meer. Brazilianen worden gedwongen tot een keuze tussen twee uitersten die velen in de grond van hun hart verwensen. De klassieke grote partijen lieten na om zichzelf opnieuw uit te vinden. Bolsonaro, een gewone volksvertegenwoordiger, kondigt zichzelf aan als een vernieuwer, een outsider, maar hij zit al 30 jaren in de politiek. De politieke partijen keerden hun rug naar de bevolking omdat ze het te druk hebben om zichzelf te verdedigen tegen vanalles en nog wat, vooral corruptie.

Tiririca-CBij de verkiezingen van volgende maand zijn 19 beklaagden en 12 beschuldigden in het Lava Jato proces betrokken; de meeste van hen doen het zelfs goed in de peilingen. Een nieuw mandaat geeft hun het recht op het bekende “foro privilegiado”, de bevoorrechte rechtspraak waardoor het gerechtelijke spel jarenlang kan aanslepen zonder dat er een uitspraak komt. Het idee dat politici kunnen gestraft worden via de stembus, is een illusie. Het systeem van “puxadores de voto”, zorgt ervoor dat zij die het niet kunnen halen wegens een tekort aan stemmen, toch verkozen worden. In 2014 slaagden er slechts 36 van de 513 federale volksvertegenwoordigers in om verkozen te worden door een voldoende aantal stemmen op hun eigen naam. De populaire clown en stemmenkanon Tiririca (PR – foto) haalde meer dan een miljoen stemmen bij de vorige verkiezingen, en kon zo een flink aantal collega’s aan een zetel helpen in het parlement. Geen wonder dat hij opnieuw kandidaat is, ook al kondigde hij in december van vorig jaar aan dat hij definitief uit de politiek stapte.

Flavia-ArrudaOok de financiering steekt stokken in de wielen voor een noodzakelijke vernieuwing. Het is de leiding van de partij die beslist welke campagne de voorkeur krijgt, en daardoor worden oude bekenden niet zelden bevoordeeld. De krant O Globo maakte een studie waarbij duidelijk werd dat 67% van de 843 miljoen reais die de partijen toebedeeld kregen voor parlementaire campagnes, bestemd werd voor politici die reeds een mandaat uitoefenen als senator of volksvertegenwoordiger. Ook de resterende 33% gaat niet helemaal naar nieuwe namen in de politiek, maar komt deels terecht in de handen van namen als ex-presidente Dilma Rousseff of Danielle Cunha, dochter van ex-kamervoorzitter Eduardo Cunha. Een van de andere ‘nieuwkomers’ is Flávia Arruda (foto), echtgenote van ex-gouverneur van het federaal district José Roberto Arruda, veroordeeld in tweede instantie waardoor hij niet meer kan meedoen aan de verkiezingen. En zo blijft het in de familie.

Het wordt dus een bijzonder moeilijke keuze op 7 oktober, een keuze tussen een aantal politieke splinters met zero kansen op vernieuwing. Wie dagelijks met Brazilianen omgaat, kan het bevestigen: buiten de overtuigde aanhangers van Lula en Bolsonaro, loopt de rest compleet verloren. De tweede kiesronde op 28 oktober zal veel duidelijker zijn, een afrekening tussen twee uitersten. Lula’s ‘reservewiel’ Fernando Haddad maakt een grote kans. Immers, van Bolsonaro wordt een strenger optreden verwacht tegen corruptie, een versteviging van het Lava Jato onderzoek. Nogal wat belangrijke mensen zullen dat niet zien zitten en de voorkeur geven aan de pragmatische aanpak van Lula, nu nog in de cel, maar na de verkiezingen zeker niet lang meer, dit onder het motto “van twee kwaden het minste kiezen”.

Die andere klassieke spreuk op het tegeltje hierboven, zal dan weer van toepassing zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s