Terug als vanouds

PT-X-PSDB

Zonder outsiders tussen de aangekondigde kandidaten, krijgt de klassieke polarisatie tussen de PSDB en PT weer de klassieke hegemonie, als vanouds. Aldus luidt de kop van een artikel, vandaag gepubliceerd in de Estadão.

Twaalf jaar na het op te nemen tegen Luiz Inácio Lula da Silva, werd Geraldo Alckmin gisteren opnieuw officieel aangesteld door zijn partij (PSDB) als presidentskandidaat, op de partijconventie in Brasília. Alckmin zei dat hij gelooft dat de PT uiteindelijk zijn voornaamste tegenstander wordt.

In São Paulo werd Lula, veroordeeld en opgesloten door het Lava Jato onderzoek, aangeduid als kandidaat door zijn partij. Achter de schermen wordt er gediscussieerd over de mogelijkheid van een plan B, dit omdat Lula in principe onverkiesbaar is, door de wet Ficha Limpa.

Politieke analisten menen dat de polarisatie tussen beide partijen, die nu al 24 jaar lang de Braziliaanse verkiezingen domineerde, te danken is aan de opgave van enkele buitenstaanders in de politiek, zogenaamde outsiders als tv-presentator Luciano Huck en ex-voorzitter van het hooggerechtshof STF Joaquim Barbosa – die zich aansloot bij de PSB.

In de voorbije weken toonden beide partijen dat ze nog altijd over voldoende aantrekkingskracht beschikken, hetzij om een grote alliantie te vormen met andere partijen zoals de PSDB, of om het terrein van centrum-links te overheersen, zoals de PT.

Ana-AmeliaAlckmin’s partij slaagde erin om akkoorden af te sluiten met de Centraõ groep, bestaande uit DEM, PP, Solidariedade, PR en de PRB die daarvoor onderhandelde met Ciro Gomes (PDT). De PSDB trok Ana Amélia Lemos (PP – foto) aan als kandidaat vicepresident, een verstandige keuze omdat zij een bijzonder goede reputatie heeft, en bekend staat als een fervente strijdster tegen de corruptie. De afgesloten allianties bezorgde de PSDB veel extra zendtijd op de nationale radio- en televisie.

De PT wist de kansen van kandidaat Ciro Gomes sterk in te perken door een akkoord af te sluiten met de PSB. Deze laatsten zullen nu een neutrale houding innemen bij de verkiezingen.

De hegemonie tussen de PSDB en PT betekent echter niet dat er een favoriet kan aangeduid worden. De komende verkiezingen blijven erg onzeker. Lula spant de kroon in de peilingen, maar is onverkiesbaar. In de scenario’s zonder Lula komt Bolsonaro aan de top, gevolgd door Marina Silva. Ciro Gomes en Geraldo Alckmin volgen en scoren technisch gelijk.

De verkiezingen werden tot nog toe beschouwd als de meest gefragmenteerde sinds 1989, maar keken in de jongste weken tegen een knelpunt aan. Dit nieuwe scenario komt niet onverwacht, zo zeggen de politieke analisten: de partijen maken eerst namen bekend en sluiten pas nadien akkoorden af met andere partijen. Ze voegen eraan toe dat de PSDB en de PT bevoordeeld kunnen worden door een aversie tegen het radicalisme. Beide partijen zijn niet radicaal, noch extreem rechts, noch extreem links, en dat kan ertoe leiden dat kiezers aangetrokken worden tot een zekere normaliteit.

Het systeem is ongevoelig voor veranderingen en zet er zich tegen af. De manier waarop de kiescampagnes gefinancierd worden (de verdeling van de kiesfondsen tussen de partijen), de toegekende zendtijd op de nationale media (volgens de grootte van de partij en het aantal parlementsleden dat hen vertegenwoordigt) en de onmogelijkheid van onafhankelijke kandidaten om mee te doen, maken veranderingen zo goed als onmogelijk. De kiezer is beperkt tot het universum dat hem voorgesteld wordt. De enige outsider die er ooit in slaagde om verkozen te worden, was Fernando Collor. Nadien niemand meer.

De hoge graad van afwijzing van Jair Bolsonaro kan meer stemmen wegsluizen naar de directe tegenstanders. De kiezer zal bij de eerste ronde vaker een nuttige stem uitbrengen, m.a.w. stemmen voor iemand om te vermijden dat de ander die hij niet wenst, geen kans krijgt in de tweede ronde.

Een peiling van Ipsos, in het begin van vorige week vrijgegeven, toont aan dat het dispuut tussen de PSDB en PT bevoordeeld kan worden door gebrek aan een interessante nieuwigheid. De helft van de ondervraagden is van mening dat de volgende president best een politicus is met jaren ervaring. M.a.w. de belangstelling voor een eventuele outsider kelderde tot 44%.

Polarisatie of niet, het blijft voorlopig nog even koffiedik kijken.

Foto's: Fotos Públicas - Paulo Pinto - José Cruz - Agência Brasil - Wikimedia Commons

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s