Controversieel decreet

Presidio-Goias

Een uitgebreide scholing en een zuiver strafblad bieden geen garantie op werkgelegenheid. Die garantie wordt nu wel geboden aan ex-gedetineerden, na de ondertekening van een nieuw decreet, ondertekend door minister Cármen Lúcia in haar functie als tijdelijke vervanger van president Michel Temer, op reis naar Mexico en Zuid-Afrika. Waar gaat het om?

Bedrijven die overheidscontracten afsluiten om diensten te verlenen, t.w.v. of hoger dan R$ 330.000, worden verplicht om minstens 3% (tot 6%) ex-gedetineerden een tewerkstelling aan te bieden. Het decreet regelt bepaalde aspecten van een wet op aanbestedingen, 28 jaar nadat die wet gestemd werd (in 1990). Het ligt voor de hand dat een dergelijke verplichting vragen oproept bij werkzoekenden die er niet in slagen om een baan te vinden, ondanks hogere studies en/of de correcte kwalificatie.

Overheidsinstellingen vallen niet onder de regel, maar wel bedrijven waaraan bepaalde taken uitbesteed worden. Gustavo Rocha, minister van mensenrechten, zegt dat het idee niet van hem komt, maar legt uit dat de gerechtelijke instanties zullen oordelen of een ex-gedetineerde al dan niet geschikt is voor een bepaalde job. In de praktijk komt het er op neer dat een veroordeelde die zijn/haar straf uitzit, en zichzelf wenst te recupereren in de maatschappij, die kans krijgt, en recht zal hebben op een baan.

Critici wijzen erop dat voorbije regeringen sociale programma’s als Bolsa Família en ‘auxílio-reclusão’* (sociale uitkering voor de familie van gedetineerden) invoerden, maar weinig of niets deden om bedrijven te stimuleren met het oog op de verhoging van het werkaanbod. Anders gezegd: de toegang tot sociale hulp werd vergemakkelijkt, maar er werden geen uitgangen gecreëerd.

De bedrijven die verplicht worden om ex-gevangenen aan te werven, moeten bovendien maandelijkse rapporten indienen bij het gerecht om te bewijzen dat ze aan hun verplichting voldoen.

Minister van openbare veiligheid Raul Jungmann verdedigt het decreet. Hij zegt dat de verplichting fundamenteel is om de re-integratie in de maatschappij te garanderen, en om de groei van misdadige organisaties tegen te gaan. Hij wijst erop dat momenteel 12% van de 726.000 gevangenen terug aan het werk zijn, en dat hij hoopt op een verhoging van dat cijfer door de toepassing van de nieuwe regel.

*Het is niet de gevangene zelf die recht heeft op de uitkering ‘auxílio-reclusão’, maar wel zijn vrouw en/of minderjarige kinderen, mits er voldaan wordt aan enkele voorwaarden. De wet dateert uit de jaren negentig en werd destijds ingevoerd om de familie van criminelen te beschermen en helpen te overleven tijdens de uitvoering van de straf. De uitkering kan enkel toegekend worden nadat bewezen wordt dat de opgeslotene vooraf bijdroeg aan de sociale zekerheid, als zelfstandige of als werknemer. Bovendien bestaat er een plafond: het inkomen van de man/vrouw in kwestie voor zijn/haar verblijf in de gevangenis mag niet hoger liggen dan R$ 1.212,64 (vandaag ongeveer 280 euro). Dit wil niet zeggen dat de familie dat bedrag ontvangt. De berekening gebeurt op het gemiddelde inkomen van de opgeslotene en het resultaat is meestal lager dan een minimumloon.

Het is dus niet zo dat criminaliteit in Brazilië beloond wordt met een maandelijkse uitkering zoals door sommigen gesteld. Het is wel een sociale maatregel die de familie van de crimineel opvangt, een familie die net zo goed het slachtoffer is van het foute gedrag van de betrokkene.

Foto: Staatsgevangenis Formosa - Goiás - Governo de Goiás

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s