De slachtpartij van Candelária

Candelaria

Het is vandaag precies 25 jaar geleden dat acht jongeren koelbloedig vermoord werden door een doodseskader, vlak voor de ingang van de kerk Candelária, in het centrum van Rio de Janeiro. De daders zijn bekend, werden veroordeeld, maar verkeren nog altijd in vrijheid.

Twee voertuigen met bedekte nummerplaten kwamen aan op de plaats van de slachtpartij, kort voor middernacht, op 23 juli 1993. De inzittenden begonnen meteen te vuren op tientallen mensen die er lagen te slapen, de meerderheid van hen jongeren en minderjarigen. Het onderzoek dat volgde op de moordpartij, wees uit dat de daders bestonden uit politiemannen. Het resultaat: zes minderjarigen en twee meerderjarigen kwamen om het leven; verschillende andere kinderen en pubers raakten gewond. Een van de overlevenden, Sandro Barbosa do Nascimento, kwam zeven jaren later terug in het nieuws als de auteur van de ontvoering van autobus 174, later verhaald in een documentaire van José Padilha.

Studies van Amnesty International wezen uit dat 44 mensen het leven verloren terwijl ze sliepen in de straten van Rio de Janeiro, in een periode van twintig jaar (1993 tot 2013). Vrijwel alle slachtoffers waren arme zwarten.

Het onderzoek leidde tot Wagner dos Santos, een van de adolescenten die overleefde, ondanks dat hij geraakt werd door vier kogels. Santos werd opnieuw aangevallen op 12 september 1994, in het centraal treinstation en werd vanaf toen onder bescherming geplaatst door het openbaar ministerie onder de noemer “bescherming van getuigen onder bedreiging”. Zijn getuigenis was doorslaggevend in de herkenning van de daders. Wagner verliet Brazilië en kampt met ernstige gezondheidsproblemen.

Zeven mannen werden vervolgd: ex-politieman Marcus Vinicius Emmanuel Borges, politiemannen (militaire politie) Cláudio dos Santos en Marcelo Cortes; verder Jurandir Gomes França, Nelson Oliveira dos Santos, Marco Aurélio Dias de Alcântara en Arlindo Afonso Lisboa Júnior. Cláudio, Marcelo en Jurandir werden vrijgesproken. Arlindo werd nog niet veroordeeld voor deelname aan de moordpartij, maar kreeg wel twee jaar omdat bij hem een wapen gevonden werd, gebruikt in de actie. De drie anderen werden veroordeeld maar verkeren nog altijd in vrijheid omdat ze gratie kregen, of om een voorlopige invrijheidstelling.

Marcus Vinicius Emmanuel Borges kreeg 309 jaren straf opgelegd in eerste instantie, ging in beroep en zag die straf omgezet in 89 jaren. Het openbaar ministerie ging hiertegen in beroep, resulterend in een nieuwe veroordeling tot 300 jaren, in februari 2003. Tot op vandaag verkeert hij nog steeds in vrijheid.

Nelson Oliveira dos Santos kreeg 243 jaren voor zijn deelname aan de slachtpartij, en nog eens 18 jaren voor poging tot moord (de nieuwe aanslag op Wagner dos Santos in het Centraal Station). Hij ging ook in beroep en werd vrijgesproken, ondanks dat hij eerder bekende. Ook hier ging het openbaar ministerie in beroep waarbij Nelson 27 jaar kreeg voor de slachtpartij, en de straf voor de moordpoging behouden bleef, samen 45 jaren. Ook hij is nog altijd vrij. Idem voor Marco Aurélio Dias de Alcântara: die kreeg 204 jaren gevangenisstraf opgelegd, maar werd vrijgelaten.

Een klein monument voor de kerk herinnert aan de moordpartij: een houten kruis met de namen van de doden, en een betonnen plaat. Het monument leed onder vandalisme en de namen van de slachtoffers zijn niet eens meer leesbaar.

Foto: Wikimedia Commons

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s