De mening van een veteraan

Sanches

Nu het erop lijkt dat Brazilië een kans maakt om de wereldbeker binnen te halen, verhitten de gemoederen en halen de Brazilianen hun geel-groen-blauwe vlaggen weer massaal uit de kast. Indien de selectie met Neymar en zijn collega’s vrijdag niet afgestopt worden door de Belgen, dan zal het enthousiasme zeker nog met enkele graden omhooggaan. Ook op politiek vlak borrelen en koken de gemoederen, niet in het minst door de houding van sommige ministers van het hooggerechtshof die beslissingen nemen waardoor een groot deel van de Brazilianen zich tegen hen keert. Sydney Sanches (85), voormalige president van dat hof (van 1984 tot 2003) bevestigt dat in een interview dat hij toestond aan BBC Brasil.

Sanches leidde het hof in 1992, eveneens een periode van grote turbulenties. Dat was ten tijde van de afzetting van president Fernando Collor. Hij werd toen geconfronteerd met (valse) bommeldingen tegen het hof gedurende het impeachment proces. Nochtans, zegt Sanches, maakte hij nooit een moment mee zoals vandaag het geval is bij het STF, met expliciete conflicten tussen de ministers. Hij zegt dat hij “perplex en verrast” is door de gebeurtenissen en beschouwt de onderlinge en persoonlijke beledigingen tijdens de processen als een “smet in de geschiedenis van het hof”.

Volgens de ex-voorzitter van het hof bestaat de belangrijkste reden van de spanningen van vandaag uit de discussie over het al dan niet toepassen van de straf na een veroordeling in de rechtbank van 2de aanleg, vooraleer alle mogelijke beroepen afgehandeld werden. Het (voltallige) hof besloot in februari 2016 dat een straf wel degelijk mocht toegepast worden na een dergelijke veroordeling, met 6 tegen 5 stemmen. Dat besluit, een zogenaamde “liminar” (voorlopig), werd nadien bevestigd in een ADC (Ação Direta de Constitucionalidade). Een jaar later echter, wijzigde minister Gilmar Mendes zijn mening, en een deel van de verliezende stemmen in het oordeel van februari 2016 – Marco Aurélio, Rosa Weber, Das Toffoli, Ricardo Lewandowski en Celso de Mello – begonnen met het ondernemen van pogingen om het ADC opnieuw te laten beoordelen.

Toffoli-LulaSanches, zonder namen te noemen, geeft uitvoerig kritiek op de houding van sommige ministers die de mening van de meerderheid in het hof willen negeren en zelfs omkeren. Hij verdedigt ook de stelling van voorzitster Cármen Lúcia die halsstarrig weigert om het onderwerp opnieuw aan het voltallige hof voor te leggen. Hij vindt dat het STF niet op een dergelijke korte termijn opnieuw moet ingaan op een grondwettelijke kwestie die reeds afgehandeld werd, met algemene repercussies. Sanches: “Ik heb nog nooit een dergelijke manipulatie meegemaakt om een bepaalde materie opnieuw te laten beoordelen”, dit als antwoord op de kritiek van minister Marco Aurélio die zei dat de voorzitster het hof manipuleert om een nieuw oordeel te ontwijken. Sydney Sanches wijt de druk op Cármen Lúcia aan de zaak van ex-president Lula die nu al 80 dagen achter de tralies zit wegens zijn veroordeling m.b.t. het triplex appartement in Guarujá, dit terwijl juristen die tegen de uitvoering van een straf zijn, na het oordeel van de rechtbank van 2de aanleg, zeggen dat het niet alleen gaat om de PT-leider, maar om het respect voor het principe “onschuldig tot dat het tegendeel bewezen werd”.

Naast de kwestie Lula maken de ministers in kwestie zich erg ongeliefd bij de bevolking door de voortdurende vrijlatingen van veroordeelde witteboord criminelen, waaronder ex-minister José Dirceu, veroordeeld tot 30 jaren opsluiting in het kader van het Lava Jato proces. Rechter Sérgio Moro vaardigde vlak daarop het bevel uit dat Dirceu een enkelband moest dragen, maar ook dat besluit werd vrijwel onmiddellijk omgekeerd door minister Dias Toffoli die vindt dat Dirceu volledige vrijheid moet genieten tot dat zijn proces afgehandeld is, inclusief alle mogelijke beroepen. Dirceu’s advocaten dienden een habeas corpus verzoek in bij het STF omdat zij niet akkoord gingen met de strafmaat die volgens hen overdreven is. Wat de Braziliaanse bevolking daarvan denkt is blijkbaar van geen belang. Die moeten zich maar druk maken over voetbal.

Voor Sidney Sanches bestaat er geen twijfel: het Braziliaanse hooggerechtshof beleeft een crisis als nooit tevoren. Hij voegt eraan toe: “Het systeem creëerde een rechtbank van eerste en tweede aanleg om criminele oordelen te vellen. Als die niet efficiënt zijn of hun veroordelingen niet toegepast mogen worden, waarom bestaan zij dan, of wat is hun nut?”

Bron: BBC Brasil

Foto: Wikimedia Commons

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s