Spreekt hij met God?

Moro-Bretas

Zoals verwacht kwamen er gisteren scherpe kritieken op het werk van rechter Sergio Moro, niet in het minst van minister/rechter Gilmar Mendes, een van de 11 opperrechters van het STF. Mendes nam niet alleen Moro (foto boven links) op de korrel, maar ook Marcelo Bretas (foto boven rechts), verantwoordelijk voor het Lava Jato onderzoek in Rio de Janeiro. O.m. ex-gouverneur Sergio Cabral werd door Bretas veroordeeld.

De kritiek werd geuit tijdens de sessie die een eventuele habeas corpus analyseerde van de voormalige PT minister Antonio Palocci, opgesloten in 2016 n.a.v. het Lava Jato onderzoek. Mendes zei dat het werk van beide rechters (Moro en Bretas) als arbitrair kan beschouwd worden. Hij was bijzonder scherp in zijn aanval tegen de preventieve opsluitingen, op bevel van de magistraat uit Curitiba.

“In werkelijkheid transformeren wij de preventieve opsluitingen van “Doutor” Moro naar definitieve oplsuitingen. Dat is het resultaat van deze chaos. Op die manier kunnen we de grondwet beter schrappen. Er bestaat toch al een andere strafwetgeving in Curitiba? Dat er dan een nieuwe constitutie opgemaakt wordt voor Curitiba! Dat is wat wij hier momenteel doen. Deze preventieve en voorlopige opsluitingen krijgen een definitief karakter. Waarom? Omdat het gaat om goed opgemaakte gerechterlijke beslissingen? Spreekt dit heerschap rechtstreeks met God? Waar hebben wij het eigenlijk over? Of doen wij hier aan gerechterlijk populisme?”, aldus Mendes.

Habeas corpus Palocci

Palocci02De sessie van het STF stemde uiteindelijk voor het verwerpen van de analyse betreffende een habeas corpus voor ex-minister Antonio Palocci (foto), met zes tegen vijf stemmen. Aan het einde van de sessie opende relator Edson Fachin een nieuwe stemming, deze keer om een voor of tegen een habeas corpus te stemmen in het licht van een “overdreven termijn” van preventieve opsluiting (uitslag wordt vandaag verwacht). Palocci zit al een jaar en zes maanden “preventief” achter de tralies, dit omdat rechter Moro oordeelde dat hij in vrijheid, nieuwe misdaden zou plegen en bewijzen zou kunnen vernietigen. Palocci ging, net als Lula, in beroep bij de tweede instantie maar die oordeelde daar nog niet over. De originele veroordeling door Moro hield 12 jaren en 2 maanden gevangenisstraf in, maar die termijn is nog niet begonnen. Antonio Palocci zit opgesloten in hetzelfde gebouw waar Lula vastgehouden wordt, in de hoofdzetel van de federale politie in Curitiba, maar wel op een andere verdieping. Van de voormalige vriendschap tussen beide ‘petistas’ blijft niets meer over na de getuigenis die Palocci aflegde, vorig jaar in september. Palocci verklaarde toen dat Lula zijn akkoord gaf voor een soort “bloedverbond” met Odebrecht waarbij het bedrijf politieke campagnes en andere uitgaves van de PT zou bekostigen voor een totaal van R$ 300 miljoen. Kort daarna stuurde de ex-minister een open brief naar de arbeiderspartij waarbij hij liet weten uit de partij te stappen, zich afvragend of “of het nog wel om een partij gaat of om een sekte met een veronderstelde goddelijkheid aan de top”, en, “het uur van de waarheid heeft geslagen, wat mij betreft is die pagina al omgedraaid”.

Die open brief vormde eigenlijk een opsomming van de redenen waarom hij ontslag nam uit de partij. Hij had het ronduit over de definitieve verhouding tussen Lula, Dilma, en het corruptieschema van Petrobras dat de koffers (en zakken) van de partij vulde. Hij beschrijft in detail de “nootlottige vergadering” die hij bijwoonde in de bibliotheek van het presidentiële paleis Alvorada, met Dilma en Sérgio Gabrielli (toen CEO van Petrobras), waar Lula zonder veel poespas “booreilanden en smeergeld bestelde”. Palocci schreef dat hij “verwacht” wat Dilma en Gabrielli zullen zeggen over die periode en dat het voor hem een uitgemaakte zaak is dat “Lula ooit alles zal toegeven, net zoals hij dat eerder al deed m.b.t. het mensalão schandaal”. Hij omschreef het toegeven van Lula aan de verlokkingen van corruptie als een “morele ondergang”, iets wat hij als een “schok” ervaarde.

Verder onthulde Palocci in die brief dat er al eerder gepraat werd binnen de PT over een “acordo de leniência” (een soort gerechterlijk akkoord tussen een vennootschap – in dit geval de partij -, en de gerechterlijke instanties). Het idee kwam van de toenmalige schatbewaarder João Vaccari Neto (ook nog steeds achter tralies). Rui Falcão, de toenmalige voorzitter van de PT, zou ook aanwezig geweest zijn op dat gesprek.

Wie is Antonio Palocci en waarvoor werd hij veroordeeld?

Antonio Palocci Filho (56) is een medicus, lid van de arbeiderspartij PT en voormalig minister van financiën in de regering Lula (van januari 2003 tot maart 2006). In januari 2011 werd hij door Dilma Rousseff aangesteld als Ministro-chefe da Casa Civil (een functie vergelijkbaar met die van eerste minister). Op 7 juni van datzelfde jaar nam hij ontslag na een reeks beschuldigingen van financiëel gesjoemel in eigen voordeel.

In 2015 opende de federale politie een nieuw onderzoek tegen Palocci, dit omdat hij 2 miljoen reais zou hebben opgestreken om een kiescampagne van Dilma Rousseff te financieren. Het onderzoek gebeurde in opdracht van rechter Sergio Moro, in het kader van het Lava Jato proces. In maart van 2016 werd hij beschuldigd door partijgenoot Delcidio Amaral betrokken te zijn (samen met andere ex-ministers Erenice Guerra en Silas Rondeau) in een corruptieschema van 45 miljoen reais. Wat later volgde een nieuwe beschuldiging, deze keer van Monica Moura (echtgenote van João Santana, marketingman van Dilma) in het kader van een gerechterlijk akkoord. Monica Moura beweerde dat hij, samen met João Vaccari Neto (schatbewaarder van de PT) belangrijke zakenlui aanduidde om bijdragen te leveren aan de financiering van hun campagnes. Die bijdrages werden niet officiëel aangegeven aan het kiestribunaal (zoals verplicht), m.a.w. financieringen via de zogenaamde “caixa 2”.

Palocci werd aangehouden op bevel van Sergio Moro op 26 september van 2016. In juni van vorig jaar werd hij veroordeeld tot 12 jaren en 2 maanden opsluiting. Palocci heeft een dubbele nationaliteit (Braziliaan en Italiaan) en werd in de gevonden notities in het bedrijf Odebrecht (m.b.t. de betalingen in smeergeld aan politici) aangeduid als “Italiano”. Palocci gaf inmiddels toe dat hij daarmee bedoeld werd.

Palocci wordt algemeen beschouwd als de “sterke man” binnen de regeringen Lula & Dilma, ook binnen de arbeiderspartij. De getuigenis die hij aflegde, in het kader van het onderzoek naar smeergeld dat het bedrijf Odebrecht zou betaald hebben voor de aankoop van een terrein, bestemd voor de bouw van het nieuwe instituut Lula, moet zeker gezien worden als een poging tot het verkrijgen van een gerechterlijk akkoord. Immers, het alternatief is nog enkele jaren achter de tralies, op zijn minst. Anderzijds waren de verklaringen wel heel erg belastend voor ex-president Lula die nu beweerde dat zijn vroegere “companheiro” leugens vertelt.

Palocci beweerde dat Lula de man is die het meeste profijt trok uit de corruptieaffaire met Petrobras. Hij zegt dat hijzelf in dat schema fungeerde als “versnelling” maar geeft ook toe dat hij strafbare feiten pleegde en dat hij geen heilige is.

Volgens hem ging het voornamelijk om de versteviging van de alliantie tussen Lula en Odebrecht (hij sprak over een “bloedverbond”) die er moest voor zorgen dat Dilma verkozen werd (m.a.w. de instandhouding van de macht door de PT na zijn 2 mandaten), maar ook dat die alliantie zou verder gezet worden. Palocci sprak hierbij over een totaalbedrag van 300 miljoen reais, geld dat moest gebruikt worden om campagnes te financieren, alsmede om persoonlijke gunsten te financieren, zoals het buitenverblijf van Lula in Atibaia (SP). De renovatie van deze luxueuze sítio werd betaald door de bouwbedrijven Odebrecht, OAS en Schahin, voor een totaal van 1,02 miljoen reais. Lula was slim genoeg om het eigendom vooralsnog niet op zijn naam te laten zetten, maar een onderzoek (ter plaatse) van de federale politie wees uit dat de ganse inboedel er duidelijk op wees dat het ging op persoonlijke bezittingen van de ex-president en zijn familie. Het is ook bewezen dat Lula ongeveer 270 maal aanwezig was (weekends en feestdagen) in het buitenverblijf, dit tussen 2011 en 2016.

Palocci zegt verder dat hij Lula waarschuwde m.b.t. de aankoop van het terrein voor het Instituto Lula: “We zijn nu al veel te ver gegaan in onze relatie met Odebrecht. Als we dit soort operaties blijven uitvoeren, gaan we ons zelf bijzonder kwetsbaar opstellen”. De grond werd uiteindelijk toch aangekocht op naam van Demerval de Souza (van het bouwbedrijf DAG) voor het ronde sommetje van 7,2 miljoen (betaald door Odebrecht), maar Lula zag af van de bouw omdat hij de locatie ongeschikt vond.

Volgens Palocci is de aanklacht tegen hem en Lula terecht: “De feiten stroken met de waarheid. Ik zou enkel zeggen dat het gaat om een hoofdstuk in een boek met meer hoofdstukken, meer dan enkel de relatie tussen Odebrecht enerzijds, en Lula/Dilma anderzijds. En die relatie was intens, gericht op wederzijdse gunsten, smeergelden betalend aan politici in de vorm van financieren van kiescampagnes, persoonlijke gunsten, zowel officieel als via caixa 2”.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat Palocci met dergelijke verklaringen zichzelf als verrader nummer 1 uitriep bij zijn vroegere kameraden. Hij geeft toe dat hij besloot om te bekennen, in de hoop op de afsluiting van een gerechterlijk akkoord zoals voorzien bij wet en eerder toegepast bij andere spijtoptanten in het Lava Jato onderzoek.

Foto's: Marcelo Camargo - Fernando Frazão - Agência Brasil

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s