Het oordeel

TRF4

Het duurde een ganse werkdag maar de uitslag was wel unaniem: Ex-president Lula’s straf van 9 jaren en 6 maanden wordt niet alleen bevestigd door het beroepshof, maar zelfs verhoogd tot 12 jaren en 1 maand. Dit betekent dat Lula niet zal kunnen deelnemen aan de presidentsverkiezingen in oktober, ook al zal hij en zijn partij niet ophouden met de campagne die maanden geleden werd opgestart onder de noemer “karavaan”. Lula is nog steeds erg populair en een voortzetting van de campagne (in de hoop op een of andere gerechterlijke omweg) opent kansen voor een alternatieve kandidaat zoals Jaques Wagner of Fernando Haddad, ook al zijn hun kansen erg beperkt. De arbeiderspartij PT kreeg hiermee een ernstige opdoffer, mogelijk zelfs een nekslag.

Business as usual

Lula-Porto-Alegre

“Ik werd al eens misselijk na de uitspraken van bandieten, onze partij (PT) veroordelend, bandieten die bestempeld werden als een bende. Mogelijk bestaat er een partij met dezelfde politieke doelstellingen als wij, maar een betere partij bestaat niet. Maakten wij vergissingen? Ja. Maar de fouten van de PT in vergelijking met die van hen, betekenen niets”, aldus ex-president Lula tijdens een van zijn toespraken, voorafgaand aan het oordeel van het beroepshof.

Zijn publiek kreeg nog eens een herhaling van eerdere lessen te horen, ten tijde van het mensalão schandaal (tijdens de regering Lula, toen bekend werd dat politici van andere partijen dan de PT op grote schaal door hen werden omgekocht, in ruil voor de nodige steun in het parlement) (lees 1 en 2 tussen aanhalingstekens):

1) Op politieke schaal deed de PT systematisch hetzelfde wat er sinds de aankomst van ontdekkingsreizigers werd gedaan in Brazilië.

2) Het verschil bestaat erin dat de “nobele doelen van de arbeiderspartij de middelen rechtvaardigen”.

Hij liet het hier niet bij: “Als er iemand is die voor de Brazilianen kan zorgen, dan zijn wij dat. Deden wij alles wat we moesten doen? Neen. Maakten we fouten? Ja. We begingen fouten maar enkel omdat wij ook maar mensen zijn”.

En enkele weken geleden kwam er deze parel omtrent de arrestaties en opsluiting van corrupte politici in Rio de Janeiro: “Het kan toch niet dat een democratisch verkozen politicus opgesloten wordt als een crimineel, enkel maar omdat hij wat overheidsgeld wegsluisde?”

Lula en de PT schenken zichzelf vergiffenis voor alles waartoe zij tot op heden toe veroordeeld werden, meer, in het vooruitzicht van nog eens 8 verschillende processen zegt hij “Ik twijfel er sterk aan dat er in dit land een magistraat bestaat die eerlijker is dan ik”.

Mensalão, Petrolão, appartement aan zee, buitenverblijf in Atibaia, overbetaalde lezingen in het buitenland betaald door Braziliaanse aannemers in ruil voor enkele leuke overheidscontractjes, misbruik van de status als ex-president om voordelen te bekomen voor leden van zijn familie, allerlei vetbetaalde postjes voor “bandieten die kwaad spreken over de PT”, niets van dit alles is van enig belang.

Gerechterlijke uitspraken over begane misdrijven zijn zinloos, immers “de fouten van de PT betekenen niets in vergelijking met hun (die van de tegenstanders) fouten”.

Uiteraard biedt Lula zijn diensten aan, ten voordele van de Brazilianen, opdat ze nog eens een of twee mandaten door hem kunnen geregeerd worden. Een groot deel van de Braziliaanse bevolking zou hem inderdaad graag zien terugkomen. Of hij de glorieuze tijd van het eerste decennium van de 21ste eeuw kan doen herleven, valt nog af te wachten, meer, is bepaald twijfelachtig. Vrijwel niemand, noch zijn voorstanders, noch tegenstanders, rept met één woord over de opgedane teleurstellingen nadat de PT met nobele bedoelingen 13 jaar regeerde en er zelfs in slaagde om een flink deel van de armste bevolking enige hoop te geven op een betere toekomst. De begane mega blunders door Lula’s opvolgster (door hem persoonlijk aangeduid) veroorzaakten een recessie met bijzonder zware gevolgen, niet in het minst net voor dat deel van de Brazilianen die de eindjes nauwelijks aan elkaar kunnen knopen. Verscheidene PT-kopstukken belandden achter de tralies wegens corruptie.

Het oordeel van de rechters van het beroepshof is geen politiek oordeel. Zij ageren correct m.b.t. de corruptie die grotendeels verantwoordelijk is voor de afgrond waarin Brazilië verzeilde, een corruptie die net die partij treft waarvan men had kunnen verwachten dat ze de zaken gingen rechtzetten. Naast de klassieke Braziliaanse problemen omtrent gezondheidszorg, openbare veiligheid en opvoeding, werd ook dit probleem niet opgelost, integendeel. De PT heeft zijn eigen nest bevuild en draait nu op voor de gevolgen. Politieke tegenstanders lachen in hun vuist en zullen er alles aan doen om het begrip “business as usual” in stand te houden. Slachtoffers: 200 miljoen Brazilianen.

Foto: Fotos Públicas - Ricardo Stuckert - Sylvio Sirangelo-TRF4

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s