Lula-Marisa-Dilma

De polemiek over het al dan niet schuldig zijn van ex-president Lula aan corruptie houdt niet op, zal ook niet stoppen als er nog meer veroordelingen zouden komen. Links zal eeuwig blijven volhouden dat de ex-president vervolgd wordt om politieke redenen, en daar zit beslist een grond van waarheid in. Anderzijds komen er alsmaar meer elementen aan het licht die de onschuld van Lula in vraag stellen. Hoe zit het nu bijvoorbeeld met dat appartement naast het zijne, op de bovenste verdieping van het appartementsgebouw Hill House in São Bernardo do Campo waar de Lula al jaren woont met zijn familie? En hoe legt de ex-president uit dat de nalatenschap van zijn overleden echtgenote meer dan 11 miljoen reais bedraagt, een huisvrouw van bescheiden afkomst, zich hoofdzakelijk bezig houdend met huishoudelijke beslommeringen, zoals het betalen van de huur van dat buurappartement?

Het openbaar ministerie (openbare aanklagers van de republiek) zegt dat Lula de echte eigenaar is van het buurappartement en dat hij dat bekwam in ruil voor gunsten verleend aan het bedrijf Odebrecht, via overgefactureerde diensten aan het staatsbedrijf Petrobras., m.a.w. een onderdeel van het zogenaamde Lava Jato schandaal. Het is geen geheim dat Marisa Letícia (Lula’s overleden echtgenote) het buurappartement wilde vrijwaren van ongewenste buren, om begrijpelijke redenen.

Het appartement werd in 2010 aangekocht door de ingenieur Glaucos da Costamarques, een neef van de veehouder José Carlos Bumlai, een vriend van Lula. De procureurs van het MPF (Ministério Público Federal) beschouwen Costamarques als een “laranja” (stroman) en zeggen dat Lula de echte eigenaar is.

De ingenieur, eveneens een beklaagde in het ganse proces, wijzigde zijn versie omtrent de betalingen van de huur van het appartement en zegt dat hij pas huur betaald kreeg vanaf november 2015 (nadat José Carlos Bumlai werd aangehouden door de federale politie), en niets tussen 2011 en 2015. Voorheen beweerde Costamarques dat hij de huur betaald kreeg in cash geld. Nu geeft hij toe dat hij loog.

Recibo

De polemiek over deze betalingen draait voornamelijk rond de ontvangstbewijzen. Die werden op het eind van vorige maand voorgelegd aan de rechter door Lula’s advokaten. Maar het ging maar om een klein deel van de periode dat de ex-president het appartement huurt. Bovendien staan er op enkele van die ontvangstbewijzen data die niet bestaan, zoals 31 juni en 31 november. De procureurs besluiten dat het mogelijk om valsheid in geschrifte gaat en schakelen experts in om de “recibos” te onderzoeken.

Bij de ondervraging door rechter Sergio Moro schoof Lula de hete patat door naar zijn overleden echtgenote en zei dat zij dergelijke beslommeringen op zich nam. En nu zeggen Lula’s advokaten dat al die huurgelden cash betaald werden. Er is echter geen levende Braziliaan die niet zal toegeven dat over de straat lopen met meer dan R$ 4.000 op zak, levensgevaarlijk is. Dagelijks worden er mensen in Brazilië overvallen die uit een bank komen, of waarvan de bandieten vermoeden dat hij of zij wat geld op zak heeft. In het totaal zou Lula’s overleden echtgenote op deze manier 189.000 reais in cash verplaatst hebben in de periode 2011-2015, dit terwijl het veel eenvoudiger (en zeker veel veiliger) is om gewoon een overschrijving te doen via banking online. Op die manier zouden er ook bewijzen bestaan hebben voor die betalingen via de bankuittreksels. Die bestaan dus niet, tenzij ze straks of morgen onverwacht voorgelegd worden.

Hoezeer men ook Lula wenst te verdedigen, zolang er geen afdoende antwoorden komen op de twijfels omtrent de betalingen van huur in een periode van meer dan vijf jaar, is dat olie op het vuur van zijn tegenstanders die gretig elke kans aangrijpen om de ex-president in een kwaad daglicht te stellen.

Foto boven: Lula samen met Dilma Rousseff en echtgenote Marisa Letícia op het terras van hun dakappartement in São Bernardo do Campo (SP), in maart van 2016.

Foto: Ricardo Stuckert - Instituto Lula