Crony capitalism

Geddel01

Met de nakende arrestatie van zakenman Joesley Batista en de directeur van het bedrijf JBS, Ricardo Saud (goedgekeurd door minister Edson Fachin van het STF op verzoek van procureur-generaal Rodrigo Janot) wordt het nog maar eens duidelijk wat de gevolgen zijn van het wijdverbreide nepotisme dat Brazilië plaagt (bij publicatie werd bekend dat beiden zich al spontaan hebben aangeboden bij de federale politie). Eerder deze week was er de vernietigende getuigenis van ex-minister Antonio Palocci aan het adres van voormalige ‘kameraad’ Lula, en het gevonden fortuin in baar geld (51 miljoen reais!) in een appartement dat gebruikt werd door ex-minister Geddel Vieira Lima (hij was een van de belangrijkste ministers van de huidige regering van Michel Temer, eerder ook al in de regeringen Lula en Dilma). Alles op een rijtje zettend, wordt het snel duidelijk dat de intense polarisatie tussen links en rechts gewoon zinloos is. Het gaat niet om ideologische verschillen maar wel degelijk om datgene wat in de volksmond simpel omschreven wordt als vriendjespolitiek. Een woordje uitleg is op zijn plaats. Voor alle duidelijkheid: het gaat over Brazilië.

De regering (eender welke regering) kiest een aantal succesvolle bedrijven, nationale kampioenen, en verleent gunsten. In het algemeen, miljoencontracten met staatsbedrijven, of kameraadschappelijke leningen, toegekend door banken die door de staat gecontroleerd worden. Een deel van het geld komt, zoals altijd, uit de staatskas, overheidsgeld en dus eigenlijk gefinancierd door de Braziliaanse onderdanen. In ruil financieren de nationale kampioenen campagnes van de regering die op die manier hun machtspositie proberen te verankeren, als het ware vereeuwigen. Dit soort kapitalisme was kenmerkend voor de periode PT – PMDB (Lula – Dilma – Temer), in het Engels bestempeld als ‘crony capitalism’.

De eerste jaren van de regering Lula zullen de geschiedenis ingaan als een cyclus van modernisering. De reeds behaalde vooruitgang, een stabiele munt en fiscale verantwoordelijkheid, werd behouden. Daarnaast werd het initiatief van de vorige president (Fernando Henrique Cardoso) geperfectioneerd. Het netwerk van sociale protectie werd efficiënter en meer gericht op zij die het echt nodig hadden (m.o.m. de uitkering Bolsa Família). De democratie werd hierbij behouden. Lula slaagde erin om sociale insluiting te verenigen met een stabiele economie, en zoals gezegd, democratie. Het begon fout te lopen tijdens zijn tweede ambtstermijn.

Mogelijk was de aanzet de ontdekking van het rijke (aan olie) pré-sal gebied voor de Braziliaanse kust. De regering zag een kans om met de winsten sociale verbeteringen aan te brengen, maar ook om zichzelf te vereeuwigen in de macht. Het uitwisselen van gunsten onder elkaar door de machthebbers van het land, een typische plaag uit het verleden van Brazilië, werd opnieuw een vaste regel. Het beeld van de dozen en koffers vol geld in het appartement van Geddel Vieira Lima vormt een symbool van dit nepotisme.

Het Lava Jato onderzoek, vaak bekritiseerd uit linkse en andere hoeken, maakt geen onderscheid. Het volstaat om het lijstje vervolgde (en reeds veroordeelde) politici en zakenlui erop na te slaan om deze stelling te bevestigen. De zogenaamde elite, de “nationale kampioenen”, kregen zware opdoffers (sommige bedrijven verkeren zelfs in ernstige moeilijkheden). De vele weggesluisde miljarden werden vooralsnog niet gerecupereerd.

Bedrijven en politici betrokken met het Lava Jato onderzoek

Staatsbedrijven: Petrobras, BR Distribuidora, Transpetro, Eletrobras Eletronuclear.

Refinaderijen: Complexo Petroquímico do Rio de Janeiro, Pasadena Refinery System Inc, Refinaria Abreu e Lima, Refinaria Landulpho Alves, Refinaria Presidente Getúlio Vargas.

Bouwbedrijven: Odebrecht, OAS, Camargo Corréa, Andrade Gutierrez, Queroz Galvão, UTC Engenharia, Engevix, IESA Óleo e Gás, Toyo Setal, Mendes Júnior, Galvão Engenharia, Skanska, Promon Engenharia, GDK… en nog een reeks kleinere bedrijven, ook in andere sectoren. Een hele rij ondernemers en werknemers van deze bedrijven werden al veroordeeld, sommigen zitten hun straf uit (zoals Marcelo Odebrecht), al dan niet in huisarrest. Tegen anderen loopt nog steeds een onderzoek.

Politici

De lijst is te lang om hier op te sommen, we geven enkel de belangrijkste namen op. Tegen sommigen loopt nog steeds een onderzoek, anderen werden al veroordeeld.

Opmerking: het gaat zowel om linkse als om rechtse politici, ongeveer fifty-fifty.

Aécio Neves, André Vargas, Antonio Palocci, Arthur Lira, Benedito de Lira, José Dirceu, Carlos Magno, Cândido Vaccarezza, Ciro Nogueira, Edison Lobão, Eduardo Cunha, Eduardo da Fonte, Fernando Collor de Mello, Fernando Pimentel, Gleisi Hoffman, Guido Mantega, Humberto Costa, Jaques Wagner, João Leão, José Linhares, José Mentor, José Otávio Germano, João Vaccari Neto, Lindberg Farias, Luis Carlos Heinze, Luiz Argôlo, Luiz Fernando Faria, Mario Negromonte, Paulo Bernardo, Renan Calheiros, Roberto Teixeira, Romero Jucá, Roseana Sarney, Valdir Raupp, Waldir Maranhão, Sérgio Cabral. Ook in het lijstje: ex-presidenten Lula en Dilma, huidig president Temer.

Foto boven: Ex-minister Geddel Vieira Lima (in het wit) komt aan in Brasília nadat hij (voor de 2de keer) aangehouden werd door de federale politie in Salvador waar hij in huisarrest was.

Foto: Valter Campanato - Agência Brasil

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s